Wolna encyklopedia

Stary Testament
Biblia Hebrajska
część wspólna dla judaizmu i chrześcijaństwa:
Kanon katolicki, prawosławny,
etiopski i syryjski
Kanon prawosławny
Dodatek do kanonu prawosławnego
Kanon rosyjski i etiopski
Kanon etiopski
Kanon syryjski

Ten szablon: pokaż  dyskusja  edytuj

Księga Sędziów [Sdz] (hebr. שֹּׁפְטִים, Szofetim) to jedna z ksiąg biblijnych wchodząca w skład Starego Testamentu. Opisuje ona czasy pomiędzy zajęciem ziemi Kanaan przez Hebrajczyków pod wodzą Jozuego (zobacz Księga Jozuego), a czasami królów izraelskich (XII wiek p.n.e.).

W przeciwieństwie do poprzednich ksiąg jest ona luźnym zbiorem opowiadań, nie skoncentrowanej na jednej postaci. Bohaterami Księgi są sędziowie, sprawujący władzę i sądy nad ludem izraelskim. Tradycja wylicza 6 sędziów większych oraz 6 mniejszych. Sędziowie więksi to:

Sędziowie mniejsi to Tola i Jair, Ibsan, Elon i Jabdon oraz Szamgar. Ważną postacią księgi jest także prorokini Debora.

Pieśń Debory to jeden z najstarszych utworów poetyckich w Biblii datowany na XII w. p.n.e.

Budowa księgi

Księga zbudowana jest w oparciu o cykle, które domykają się w powtarzającej się frazie każdy czynił to, co było słuszne w jego oczach.

Autor

Autor księgi podkreśla rosnącą odrębność pomiędzy pokoleniami Izraela, opisuje wojnę pomiędzy ludem Beniamina a pozostałymi Izraelitami. Dzieło podboju kraju Kanaan nie zostało dokończone w czasach Jozuego i teraz pojawiają się tego skutki: sędziowie, pełniący władzę w kraju, muszą nie tylko zajmować się polityką wewnętrzną, ale i zajmować określone stanowisko wobec innych ludów. To sprawi, że Izraelici będą domagać się ustanowienia nad nimi króla, wzorem innych narodów.

Następną księgą Starego Testamentu jest Księga Rut (do ok. V wieku w ramach Księgi Sędziów), ale dalsze chronologicznie wydarzenia opisuje 1 Księga Samuela.

Linki zewnętrzne