Wolna encyklopedia

Kultura bogaczewska - kultura epoki żelaza, Stanowiska kultury zajmują tereny północno wschodniej Polski.

Spis treści

Chronologia geneza i zanik

Stanowiska tej kultury datowane są na od młodszego okresu przedrzymskiego tj. od 450 do 250 r. p.n.e. Wydzielona została ze środowiska kultury przeworskiej pod wpływem silnej latenizacji. Należy do kręgu kultur zachodniobałtyjskich.

Obszar występowania i kontekst kulturowy

Stanowiska tej kultury spotykane są na Pojezierzu Mrągowskim, północnej części równiny Mazurskiej, pojezierzu Ełckim i Suwalskim.

Charakterystyczne wytwory kulturowe

Ludność wytwarzała szklane paciorki, specyficzne ozdoby (często zdobione emalią) oraz części stroju niespotykane w innych kulturach

Obrządek Pogrzebowy

Występowały groby płaskie ciałopalne oraz pochówki podkurhanowe, szkieletowe, którym towarzyszą niekiedy pochówki koni. Do grobów wkładano brązowe monety rzymskie.

Gospodarka i społeczeństwo

Ludność tej kultury prowadziła ożywione kontakty z ludnością skandynawską, kultur wschodniobałtyjskich oraz państwem rzymskim. Wysoko rozwinięty był handel bursztynem. Nastąpił duży rozwój lokalnej produkcji brązowniczej i emalierskiej.

Bibliografia

Źródło: „haslo,Kultura_bogaczewska”