Wolna encyklopedia

Kultury archeologiczne; kolor zielony - kultura przeworska, kolor czerwony - kultura wielbarska, kolor żółty - kultury bałtyjskie, kolor brązowy - kultura zarubiniecka, kolor pomarańczowy - kultura czerniachowska, ciemnoniebieski-cesarstwo rzymskie, kolor fioletowy (koła) - kultura kijowska w III w. n.e.

Kultura kijowska - wykształciła się na podłożu kultury zarubinieckiej między III do V w.n.e. Zajmowała tereny prawobrzeżnego górnego Dniepru, Desny oraz Sejmu.

Wyróżniano kilka grup lokalnych:

• środkowodnieprzańską
• naddeseńską
• górnodnieprzańską
• dnieprzańsko - dońską

Zmarłych chowano głównie w słabo wyposażonych grobach jamowych. Jednak materiały grobowe są nieliczne. Kultura kijowska znana jest głównie ze stanowisk osadowych. Potwierdzona jest rodzima produkcja żelaza, obróbka metali kolorowych i zdobienie emalią.

cechy charakterystyczne:

• ceramika: ceramika wyłącznie lepiona ręcznie z grubą domieszką, o formach jajowatych lub z ostrym brzuścem, brak ornamentów - ceramika czysto użytkowa, można było ją łatwo i szybko produkować.

• osadnictwo: ziemianki kwadratowe 4x4 metry, ze słupem pośrodku. W chacie centralne palenisko, później piec kamienny w północno-wschodnim narożniku. Piec kwadratowy 0,5 x 0,5 m z dwoma dużymi kamieniami u wejścia do pieca, budowany bez zaprawy, miał kopułę u góry.

W I poł. V w.n.e. pod wpływem ruchów migracyjnych wywołanych najazdem Hunów następuje podział kultury kijowskiej na kulturę pieńkowską, kulturę kołoczyńską oraz kulturę praską, które stanowią podłoże dalszej ekspansji i różnicowania się świata słowiańskiego.

Bibliografia

• Wielka Historia Polski, tom I Najdawniejsze dzieje ziem polskich (do VII w.), Piotr Kaczanowski, Janusz Krzysztof Kozłowski, wyd. Fogra Kraków 1998
• Encyklopedia historyczna świata tom I: Prehistoria, praca zbiorowa, opracowanie naukowe prof. Dr hab. Janusz K. Kozłowski, Agencja Publicystyczno-Wydawnicza Opres , Kraków 1999

Zobacz też

• kultura pieńkowska
• kultura praska