Wolna encyklopedia

Kung-fu (z jęz. chiń. 功夫, Gōngfu) oznacza "osiągnięcie czegoś przez ciężką i wytrwałą pracę". W tradycyjnej mowie chińskiej Kung-fu jest określeniem dla sztuk walki, w szczególności wyraża gotowość, do której się dochodzi przez wytężoną pracę. Może się to odnosić zarówno do walki, jak i innych dziedzin życia (dosłownie każdej innej czynności). Tradycyjnym zbiorem pojęć wszystkich chińskich sztuk walki jest Wushu.

W latach 70. XX wieku Kung-fu zostało spopularyzowane (najpierw w USA) przez Bruce'a Lee (np. filmy Droga smoka, Wejście smoka, Wściekłe pięści). Oprócz wielu filmów fabularnych nakręcono również serial telewizyjny pod tytułem Kung-fu. Nawet w Chinach pojęcie to zaczynało mieć coraz więcej znaczeń. Z czasem trudno było oddzielić sztuki walki od sportów walki, a słowo Shaolin-Gongfu(Gōngfu) (Szaolin Kung-fu) używano na określenie sztuki walki klasztoru Shaolin.

Style Łącznie warto wyróżnić 60 głównych stylów kung fu, choć liczbę wszystkich można mnożyć w tysiące. Podział na północne i południowe (pierwsze z przewagą silnych kopnięć i zwrotów, drugie o mocnej podstawie z przewagą statyki i technik ręcznych) jest już jedynie faktem historycznym, bez znaczenia aktualnego.

Przykłady

Kung-fu w filozofii chińskiej

Słowo Kung-fu zbudowane jest ze znaków Gōng (chin. kung - "osiągnięcie, dorobek") i Fu (chin. fu - "człowiek"). Złożenie obu tych części w jedno pojęcie ma w filozofii chińskiej o wiele głębsze znaczenie. A jeśli całość dorobku i osiągnięć człowieka nazywamy kulturą, najpełniejsze tłumaczenie powinno brzmieć "kultura człowieka".

Taisha Abelar pisze, że "Kung-fu jest przedsięwzięciem człowieka, aby przez nieustający, ciężki wysiłek dążyć do doskonałości. [...] Wszystko, co czynimy, wszystkie nasze czyny, wyrażają nasze wewnętrzne usposobienie. [...] Jeżeli doskonalimy nasze postępowanie i działania, doskonalimy samych siebie".

Źródło: „haslo,Kung-fu