Wolna encyklopedia

Láadan - sztuczny język stworzony przez Suzette Haden Elgin na potrzeby powieści science fiction Native Tongue, opisującej przyszłe społeczeństwo amerykańskie.

Spis treści 1 Fonologia 1.1 Tony 1.2 Samogłoski 1.3 Spółgłoski 2 Przypisy

Fonologia

Fonologia láadanu jest dosyć nietypowa.

Tony

Láadan jest językiem tonalnym. Używa czterech różnych tonów:

• lo — /lō/ lub /lò/, krótka samogłoska o intonacji niskiej lub średniej, zapisywana pojedynczą literą bez akcentu
• ló — /ló/, krótka samogłoska o intonacji wysokiej, zapisywana pojedynczą literą z akcentem
• loó — /lǒː/, długa samogłoska o intonacji wznoszącej, zapisywana dwiema literami, z których druga jest akcentowana
• lóo — /lôː/, długa samogłoska o intonacji opadającej, zapisywana dwiema literami, z których pierwsza jest akcentowana

Elgin woli opisywać swój język jako posiadający jeden ton (wysoki)^[1], a nie cztery. W jego analizie láadan nie dopuszcza podwójnych (długich) fonemów. Tam, gdzie dwie jednakowe samogłoski mogłyby się spotkać w jednym morfemie, jedna z nich jest oznaczana wysokim tonem. Słowa "máa" i "maá" są dopuszczalne, ale "maa" nie. Słowo "Láadan" ma trzy sylaby: "lá-" z krótką samogłoską /a/ i wysokim tonem; "-a" z krótkim /a/ i bez tonu oraz "-dan". (Kiedy dodanie afiksu spowodowałoby spotkanie identycznych samogłosek, epentetyczne /h/ zostanie dodane aby uniknąć niedopuszczalnej sekwencji.)

Samogłoski

Láadan ma pięć samogłosek

• a — /ɑ/, tylne a
• e — /ɛ/, polskie e
• i — /ɪ/, między polskimi i a y
• o — /o/, wąskie o
• u — /u/, polskie u

Spółgłoski

Láadan nie ma spółgłosek /p, t, k, g/, które są obecne w większości języków naturalnych świata. Używa za to:

• b — /b/
• d — /d/
• m — /m/
• n — /n/
• l — /l/
• r — /ɹ/? jak w angielskim right?
• w — /w/, polskie ł
• y — /j/, polskie j
• h — /h/ jak w angielskim hope
• sh — /ʃ/, polskie sz
• th — /θ/ jak w angielskim think
• zh — /ʒ/, polskie ż
• lh — /ɬ/ jak w walijskim llan

Przypisy