Wolna encyklopedia
| Lech Piasecki | |
 |
|
| Narodowość |  Polska |
| Data urodzenia | 13 listopada 1961 |
| Poprzednie drużyny |
|
| Największy sukces | mistrzostwo świata amatorów (szosa) i zawodowców (tor) |
Lech Piasecki (ur. 13 listopada 1961 w Poznaniu) - polski kolarz szosowy i torowy, mistrz świata amatorów i zawodowców, zwycięzca Wyścigu Pokoju, pięciu etapów w Giro d'Italia, lider Tour de France.
Od 1976 roku trenował w klubie Orlęta Myślibórz pod okiem trenera Kazimierza Frańczuka. W 1978 roku przeniósł się do Orląt Gorzów Wielkopolski (trener Szurko). W 1979 roku wygrał Ogólnopolską Spartakiadę Młodzieży w jeździe indywidualnej na czas w Toruniu oraz był trzeci na górskich mistrzostwach Polski.
W 1980 roku został mistrzem Polski juniorów w jeździe indywidualnej na czas, a na górskich mistrzostwach Polski zajął trzecie miejsce. W 1981 roku został powołany do kadry Polski seniorów (trener Zbigniew Rusin) oraz na mistrzostwa świata amatorów w Pradze (gdzie startował bez sukcesów). W 1982 roku podczas wyścigu Dookoła Dolnej Saksonii wygrał klasyfikację na najlepszego górala oraz zdobył podwójne mistrzostwo Polski - górskie i ze startu wspólnego. Na mistrzostwach świata amatorów w Goodwood zajął 4. miejsce w wyścigu drużynowym. W 1984 roku zdobył tytuł mistrza Polski w jeździe indywidualnej na czas.
W 1985 roku zwyciężył w Wyścigu Pokoju (jechał w żółtej koszulce lidera od pierwszego do ostatniego etapu), w wyścigu Dookoła Austrii wywalczył tytuł najaktywniejszego kolarza, w wyścigu Dookoła Nadrenii został najlepszym góralem a na mistrzostwach świata w kolarstwie szosowym w Giavera di Montello (Włochy) zdobył złoty medal w gronie amatorów w wyścigu ze startu wspólnego. Zdobył też tytuł mistrza Polski w jeździe indywidualnej na czas oraz z Zenonem Jaskułą w jeździe na czas parami. Te sukcesy przyniosły mu wygraną w plebiscycie "Przeglądu Sportowego" na najlepszego sportowca Polski.
29 listopada 1985 roku Piasecki podpisał kontrakt zawodowy z grupą Del Tongo Colnago.W 1986 roku wygrał etap jazdy na czas w Giro d'Italia oraz wyścig Firenze-Pistoia. W 1987 roku wygrał etap jazdy indywidualnej na czas w wyścigu Tirreno-Adriático, zajął 2. i 3. miejsce w czasówkach na Giro d'Italia oraz był liderem Tour de France po 1. i 2. etapie. W 1988 roku wygrał etapy jazdy na czas w drużynie i indywidualnie w Giro d'Italia oraz zdobył w Gandawie (24 sierpnia) tytuł torowego mistrza świata zawodowców w wyścigu na 5000 m na dochodzenie, pokonując w finale Tony Doyla. W 1989 roku Piasecki wygrał czasówki w Tirreno Adriatico i Giro d'Italia, kryterium asów w Bolonii oraz wyścig Giro di Friuli. W 1990 roku wygrał etap jazdy na czas w Giro d'Italia oraz wyścig Firenze-Pistoia. W kwietniu 1991 roku Piasecki ogłosił zakończenie kariery.
Obecnie współpracuje m.in. przy organizacji Tour de Pologne.
Ważniejsze zwycięstwa i sukcesy
- 1982 - etap w Milk Race
- 1983 - dwa etapy w Tour de Pologne
- 1985 - szosowe mistrzostwo świata ze startu wspólnego; prolog, trzy etapy i klasyfikacja generalna Wyścigu Pokoju
- 1986 - zwycięstwa w Giro della Romagna, Trofeo Baracchi, Florencja-Pistoia, etapowy (druż.) zwycięzca Giro d'Italia
- 1987 - prolog w Tirreno-Adriatico, dwudniowy lider w Tour de France
- 1988 - torowe mistrzostwo świata (5000 m na doch.); Trofeo Baracchi
- 1989 - zwycięzca trzech etapów (10, 15, 22) w Giro d'Italia, Giro del Friuli, etap w Tirreno-Adriatico
- 1990 - Florencja-Pistoia
Linki
Gunnar Sköld (1921) • Dave Marsh (1922) • Libero Ferrario (1923) • André Leducq (1924) • Henri Hoevenaers (1925) • Octave Dayen (1926) • Jean Aerts (1927) • Allegro Grandi (1928) • Pierino Bertolazzo (1929) • Giuseppe Martano (1930) • Henry Hansen (1931) • Giuseppe Martano (1932) • Paul Egli (1933) • Cees Pellenaars (1934) • Ivo Mancini (1935) • Edgar Buchwalder (1936) • Adolfo Leoni (1937) • Hans Knecht (1938) • Henri Aubry (1946) • Adolfo Ferrari (1947) • Harry Snell (1948) • Henk Faanhof (1949) • Jack Hoobin (1950) • Gianni Ghidini (1951) • Luciano Ciancola (1952) • Riccardo Filippi (1953) • Emiel Van Cauter (1954) • Sante Ranucci (1955) • Frans Mahn (1956) • Louis Proost (1957) • Gustaw-Adolf Schur (1958) • Gustaw-Adolf Schur (1959) • Berhnard Eckstein (1960) • Jean Jourden (1961) • Renato Boncioni (1962) • Flaviano Vicentini (1963) • Eddy Merckx (1964) • Jacques Botherel (1965) • Evert Dolman (1966) • Graham Webb (1967) • Vittorio Marcelli (1968) • Leif Mortensen (1969) • Jørgen Schmidt (1970) • Régis Ovion (1971) • Ryszard Szurkowski (1973) • Janusz Kowalski (1974) • Adrianus Gevers (1975) • Claudio Corti (1977) • Gilbert Glaus (1978) • Gianni Giacomini (1979) • Andriej Wiedernikow (1981) • Bernd Drogan (1982) • Uwe Raab (1983) • Lech Piasecki (1985) • Uwe Ampler (1986) • Richard Vivien (1987) • Joachim Halupczok (1989) • Mirko Gualdi (1990) • Wiktor Rżaksiński (1991) • Jan Ullrich (1993) • Alex Pedersen (1994) • Danny Nelissen (1995) •