Wolna encyklopedia

Liczba masowa (A) to wartość opisująca liczbę nukleonów (czyli protonów i neutronów) w jądrze (w nuklidzie) danego izotopu atomu danego pierwiastka. Liczby masowej nie należy mylić z masą atomową pierwiastka, która wyznaczana jest metodami chemicznymi, ani też z masą pojedynczego izotopu. Nierówności te spowodowane są:

  1. istnieniem izotopów,
  2. defektem masy jądra,
  3. dodatkowym udziałem elektronów w masie atomowej.

Atomy mające tę samą liczbę masową, ale różną liczbę protonów, nazywa się izobarami.

Liczbę masową izotopów pisze się tradycyjnie w górnym, lewym indeksie symbolu pierwiastka. Np. symbol 12C oznacza izotop węgla posiadający 12 nukleonów w jądrze - 6 neutronów i 6 protonów, zaś izotop 13C posiada 13 nukleonów - 6 protonów i 7 neutronów.

Zobacz też

Źródło: „haslo,Liczba_masowa