Wolna encyklopedia

Liczba urojona to liczba, która podniesiona do kwadratu daje wartość ujemną. Pojęcie to zostało wprowadzone przez Kartezjusza w XVII wieku i miało początkowo prześmiewczy wydźwięk: wiadomo było bowiem, że takie liczby nie istnieją.

Każda liczba urojona może zostać zapisana jako bi, gdzie:

Należy pamiętać, że istnieją dwa pierwiastki spełniające tę równość: i oraz i w związku z czym zapis i=\sqrt{-1} jest niepoprawny[potrzebne źródło].

Liczbą zespoloną nazywamy zaś liczbę a + bi, gdzie a oraz bliczbami rzeczywistymi.

Każda liczba zespolona może więc zostać zapisana jako suma liczby rzeczywistej i liczby urojonej.

Całkowite potęgi liczby i powtarzają się cyklicznie. Dla k \in \mathbb Z:

i^n = \begin{cases} 1, & n=4k \\ i, & n=4k+1 \\ -1, & n=4k+2 \\ -i, & n=4k+3 \end{cases}

W elektronice i pokrewnych dziedzinach, jednostka urojona jest często zapisywana jako j w celu uniknięcia pomyłki z wartością chwilową prądu elektrycznego, tradycyjnie oznaczaną literą i.

Zobacz też

Źródło: „haslo,Liczby_urojone