Wolna encyklopedia
| Ten artykuł wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Aby uczynić go weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Lidokaina | ||||||
|
|
||||||
| Ogólne informacje | ||||||
| Nomenklatura systematyczna (IUPAC): | ||||||
| 2-(dietylamino)-
N-(2,6-dimetylofenyl)acetamid |
||||||
| Wzór sumaryczny | C14H22N2O | |||||
| Masa molowa | 234,34 g/mol | |||||
| Identyfikacja | ||||||
| Numer CAS | 137-58-6 | |||||
|
||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą warunków standardowych (25°C, 1000 hPa) |
||||||
| Klasyfikacja | ||||||
| ATC | N01BB02, C01BB01, D04AB01, S02DA01, C05AD01 | |||||
| Stosowanie w ciąży | kategoria A | |||||
| Farmakokinetyka | ||||||
| Biodostępność | 35% (doustnie), 3% (zewnętrznie) | |||||
| Okres półtrwania | 1,5-2 godzin | |||||
| Metabolizm | wątrobowy | |||||
| Wydalanie | nerkowe | |||||
| Uwagi terapeutyczne | ||||||
| Drogi podawania | dożylnie, zewnętrznie, podskórnie | |||||
Lidokaina (lignokaina, ATC: C 01 BB 01, N 01 BB 02) - lek przeciwbólowy typu amidowego, służący do miejscowego znieczulania. Przeważnie podawany jest przezskórnie w formie aerozolu lub żelu. W stomatologii najczęściej używany w postaci dwuprocentowego roztworu chlorowodorku lidokainy w ampułkach (w czystej postaci lub z dodatkiem noradrenaliny).
Lidokaina jest również lekiem antyarytmicznym z grupy IB. Skraca czas trwania potencjału czynnościowego (wydłuża czas potencjału spoczynkowego). Nie przedłuża okresu refrakcji. Hamuje nieprawidłowy automatyzm w komorach.
Spis treści |
Działanie
Powoduje odwracalne zahamowanie przewodnictwa impulsów we włóknach nerwowych poprzez blokowanie pompy sodowo-potasowej i zahamowanie przepuszczalności błony neuronu dla jonów sodu. Charakteryzuje się stosunkowo małym wpływem depresyjnym na mięsień sercowy i nie wpływa na częstość akcji serca. Efekt zastosowania lidokainy w aerozolu jest widoczny po upływie minuty i trwa przez 5-6 min. Metabolizowana jest w wątrobie, wydalana w 90% w formie nieaktywnych metabolitów.
Działania niepożądane
- obrzęk
- zblednięcie lub zaczerwienienie skóry
- uczucie pieczenia lub świąd, drgawki, porażenie ośrodka oddechowego, nudności, wymioty
- methemoglobinemia - w przypadku stosowania dużych dawek
Zatrucie, po przedawkowaniu lidokainy objawia się nudnościami, wymiotami, obniżeniem ciśnienia i drżeniem mięśni. W ciężkich zatruciach pojawiają się drgawki, zaburzenia widzenia, zapaść i porażenie ośrodka oddechowego. U osób z zaburzeniami przewodzenia impulsów w sercu, może wystąpić zatrzymanie akcji serca.
Wskazania
Miejscowe znieczulenie skóry przed bolesnymi zabiegami. Znieczulenie powierzchniowe przed drobnymi zabiegami. Miejscowe znieczulenie błon śluzowych. Rzadziej bywa stosowna jako lek przeciwarytmiczny, w niemiarowości komorowej. Według aktualnych Wytycznych Resuscytacji Krążeniowo-Oddechowej jest stosowana w resuscytacji w opornym na leczenie VF/VT jedynie wtedy, gdy amiodaron jest niedostępny, w dawce 100 mg (1-1,5 mg/kg).
Przeciwwskazania
- nadwrażliwość na amidowe leki znieczulające
- methemoglobinemia
- nie stosować w przypadku istniejącego ryzyka przeniknięcia do ucha środkowego - potencjalne działanie ototoksyczne
- bradykardia