Wolna encyklopedia

 Ten artykuł wymaga dopracowania zgodnie z zaleceniami edycyjnymi.
Po wyeliminowaniu wskazanych powyżej niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu.
Liza Minnelli
Liza Minnelli
Prawdziwe nazwisko Liza May Minnelli
Data i miejsce urodzenia 12 marca 1946
Stany Zjednoczone Los Angeles
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Profil w bazie IMDb

Liza Minnelli (12 marca 1946, Los Angeles, USA) – amerykańska aktorka, piosenkarka i gwiazda estrady.

Jej rodzicami byli: reżyser Vincente Minnelli oraz popularna aktorka i piosenkarka Judy Garland.

Zadebiutowała na ekranie w wieku trzech lat, w końcowej scenie filmu "In The Old Good Summertime", w którym główną rolę grała jej matka. Jako nastolatka Minnelli występowała w licznych musicalach wystawianych na Broadwayu, zdobywając uznanie krytyki oraz publiczności.

W 1964 Liza rozpoczęła karierę muzyczną podpisując kontrakt z wytwórnią Capitol Records. W tym samym roku wystąpiła u boku swojej matki na jednym z jej koncertów w Londynie. Kilka miesięcy później ukazał się jej debiutancki krążek pt. "Liza! Liza!". Album zawierał niemal wyłącznie standardy musicalowe, takie jak: "Together, Wherever We Go" czy "Maybe This Time". Płyta okazała się sukcesem artystycznym, zdołała także sprzedać się w prawie pół milionowym nakładzie. Kolejne krążki: "It Amazes Me" oraz "There Is A Time" nie odniosły już tak wielkiego sukcesu, ale były potwierdzeniem ciągłego rozwoju artystki.

Przełomem w karierze Lizy okazała się rola w filmie Alana J. Pakuli - "The Sterile Cuckoo" z 1969, za którą otrzymała pierwszą w swojej karierze nominację do Oscara. W następnym roku podpisała kontrakt z nową wytwórnią i nagrała udaną płytę "Come Saturday Morning".

W 1972 Minnelli odniosła światowy sukces dzięki roli w musicalu "Kabaret". Film stał się kasowym przebojem oraz jednym z kultowych obrazów dekady. Za rolę Sally Bowles Liza otrzymała Oscara, stając się pierwszą w historii kina osobą której rodzice również byli laureatami tej nagrody.

Liza stała się wówczas jedną z największych ikon światowego show biznesu. Była pierwszą artystką której wizerunek w tym samym tygodniu zdobił okładki pism "Time" oraz "Newsweek". Ścieżka dźwiękowa do "Kabaretu", na której Liza wykonała kilka utworów dotarła do TOP 20 amerykańskiej listy przebojów i zyskała status złotego krążka. Minnelli otrzymała także prestiżową nagrodę Złoty Glob, co było kolejnym potwierdzeniem sukcesu jaki udało jej się odnieść.

W tym samym roku Liza święciła tryumfy także dzięki własnemu programowi telewizyjnemu pt. "Liza With a Z". Program ten został nagrodzony wieloma nagrodami (m.in. Emmy i Tony Awards), a nagrana do niego ścieżka dźwiękowa była pierwszym platynowym krążkiem w karierze artystki. Piosenki "Liza With a Z", "Son Of A Preacherman" czy "Yes" stały się standardami.

W kolejnych latach Minnelli koncentrowała się głównie na wydawaniu płyt i trasach koncertowych. W 1973 ukazał się jej album "The Singer", w 1974 koncertowa płyta "Live At The Winter Garden".

W 1976 zagrała u boku Roberta De Niro w filmie "New York, New York". Film nie był przebojem na miarę "Kabaretu", ale nagrana do niego ścieżka dźwiękowa zdołała odnieść sukces. Znalazł się na niej min. przebój "New York New York", który później spopularyzował Frank Sinatra.

W 1977 ukazuje się album "Tropical Night". W kolejnych latach artystka występowała głównie na Broadwayu w takich przedstawieniach jak: "Chicago" czy "The Act".

W 1981 zagrała rolę w filmie "Artur". Komedia odniosła olbrzymi sukces a Minnelli znowu znalazła się w centrum zainteresowania. Kolejne produkcje filmowe z jej udziałem (min. "Rent A Cop" czy "Artur II) były kasowymi i artystycznymi wpadkami.

W 1985 Minnelli otrzymała drugi Złoty Glob za rolę w telewizyjnym filmie "A Time To Live". W 1987 pobiła rekord wyprzedając bilety na swój show w legendarnej Carnegie Hall. Rok później ukazała się płyta będąca rejestracją jednego z jej koncertów.

W 1989 podjęła współpracę z popularnym duetem kompozytorsko-producenckim Pet Shop Boys. Efektem tej współpracy była płyta "Results" nawiązująca do popularnych wówczas dyskotekowych brzmień. Album stał się przebojem w Wielkiej Brytanii a pochodząca z niego kompozycja "Losing My Mind" dotarła do TOP 10 tamtejszych zestawień.

W 1990 artystka otrzymała specjalną nagrodę Grammy za całokształt swojej twórczości muzycznej. W 1992 pobiła kolejny rekord tym razem występując w Radio City Music Hall. W tym samym roku nagrała koncertową płytę "Liza Stepping Out Radio City Music Hall". Wystąpiła również na koncercie The Freddie Mercury Tribute Concert, który odbył się 20 kwietnia 1992 roku na stadionie Wembley w Londynie, wykonując piosenkę zespołu Queen "We Are The Champions". W 1995 nagrała płytę "Gently" zawierającą jazzowe standardy. Album został nominowany do nagrody Grammy i trafił na listy przebojów.

W 1999 powróciła z nowym show "Minnelli on Minnelli", w którym wykonywała utwory z filmów swojego ojca. Liczne choroby odcisnęły swoje piętno na głosie piosenkarki. Show otrzymał bardzo słabe recenzje i bardzo szybko zszedł ze sceny. Prawdziwy powrót nastąpił dopiero w 2002 za sprawą przedstawienia estradowego pt. "Liza's Back". Liza zdobyła uznanie krytyki i publiczności.

W 2001 wystąpiła gościnnie podczas koncertu "Michael Jackson - 30th Anniversary Concert" w Madison Square Garden z okazji trzydziestej rocznicy kariery artystycznej Michaela Jacksona, śpiewając piosenkę artysty - "You Are Not Alone".

W 2004 i 2005 została uznana za najgorzej ubraną gwiazdą Hollywood.

W 2006 wystąpiła gościnnie na płycie rockowego zespołu My Chemical Romance w piosence pod tytułem "Mama".

Sukcesy zawodowe nie szły w parze ze szczęściem w życiu osobistym. Liza czterokrotnie się rozwiodła, była uzależniona od alkoholu i narkotyków, miała problemy z nadwagą, przeszła kilka poważnych operacji.

Płyty

Filmy

Przedstawienia sceniczne:

Źródło: „haslo,Liza_Minnelli”