Wolna encyklopedia
| Lockheed L-1011 TriStar | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
| Producent | Lockheed Corporation |
| Typ | samolot pasażerski |
| Załoga | 2 + kilka osób funkcyjnych |
| Historia | |
| Data oblotu | 16 listopada 1970 |
| Lata produkcji | 1968-1984 |
| Zachowane egzemplarze | 250 |
| Dane techniczne | |
| Napęd | 3 turbinowe silniki odrzutowe Rolls-Royce RB.211-524B |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 50,1 m |
| Długość | 50,0 m |
| Wysokość | 16,9 m |
| Powierzchnia nośna | 320 m² |
| Masa | |
| Własna | 111.300 kg |
| Startowa | 228.600 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maksymalna | 950 km/h |
| Pułap praktyczny | 13.100 m |
| Zasięg | 9700 km |
| Dane operacyjne | |
| Liczba miejsc | |
| 234 | |
Lockheed L-1011 TriStar, był samolotem pasażerskim dalekiego zasięgu, produkowanym przez Lockheed Corporation mającym konkurować z samolotami takimi jak Boeing 747, czy McDonnell Douglas DC-10. Podobnie do DC-10, Tristar posiadał trzy silniki turboodrzutowe. W latach 1968 - 1984, Lockheed wyprodukował 250 samolotów TriStar. Samolot nie odniósł jednak wielkiego sukcesu, przez co po zakończeniu jego produkcji Lockheed wycofał się z sektora rynku odrzutowych samolotów komunikacyjnych.