Wolna encyklopedia
Lodówka - szafka, szafa o pojemności do kilkuset litrów, wewnątrz której utrzymywana jest temperatura obniżona w stosunku do otoczenia. Zasadniczym elementem lodówki jest chłodziarka - urządzenie powodujące obniżenie temperatury.
Spis treści |
Lodówki domowe
Służą do przechowywania żywności i schładzania, np. napojów. Buduje się je często jako lodówko-zamrażarki. Obecnie dąży się, by urządzenia te były jak najmniej szkodliwe dla środowiska, dlatego stosuje się czynniki chłodzące nie zawierające freonów i udoskonala się chłodziarki tak, by zużywały niewiele energii elektrycznej. Producenci informują o tym na etykietach energetycznych.
Lodówka dawniej
Lodówka oznaczała niegdyś pomieszczenie gospodarcze, pojemnik lub szafka izolowana termicznie od otoczenia, umożliwiające przechowywanie w obniżonej temperaturze łatwo psujących się produktów. Chłodzenie zapewnia umieszczenie we wnętrzu lodówki substancji o odpowiednio niskiej temperaturze i dużej pojemności cieplnej. Może to być ciało o dużej masie i cieple właściwym, jednak zazwyczaj wykorzystuje się do tego celu ciepło przemiany fazowej (topnienia). Najczęściej używane czynniki chłodzące to lód (stąd nazwa — lodówka), mieszaniny oziębiające (np. lód z dodatkiem soli) oraz zestalony dwutlenek węgla - suchy lód.
Przenośne pojemniki o podobnej funkcji nazywamy termosami. Specjalne budowle służące do magazynowania i przechowywania lodu to lodownie. Tak samo nazywa się samochody izolowane, z wbudowanymi akumulatorami chłodu (w postaci płyt eutektycznych).
Lodówki tego typu wyszły z użycia wraz z popularyzacją chłodziarek, które nie muszą być zaopatrywane w lód.
Historia
Pierwsza lodówka została skonstruowana w 1914 roku przez Florence Parpart. Prymitywne lodownie powstawały już przed naszą erą jednak były to duże budowle, na które przeciętny człowiek nie mógł sobie pozwolić. Rozwiązanie bliższe lodówce stosowali Wikingowie. Wewnątrz domu, z dala od ogniska, kopano głęboki dół, na dnie którego umieszczano lód lub śnieg. Po zapełnieniu dołu żywnością, przysypywano go warstwą ziemi. Mięso zabezpieczone w ten sposób zachowywało świeżość przez wiele miesięcy po zakończeniu zimy.
