Wolna encyklopedia

Współrzędne: 49°11'56" N 20°10'56" EGeografia

Lodowy Szczyt
Lodowy Szczyt widziany z odległego Mnicha. Wierzchołki Lodowego i Lodowej Kopy (z prawej) nieco schowane w chmurze
Lodowy Szczyt widziany z odległego Mnicha. Wierzchołki Lodowego i Lodowej Kopy (z prawej) nieco schowane w chmurze
Państwo Słowacja Słowacja, Europa
Pasmo Tatry, Karpaty
Wysokość 2627 m n.p.m.
Wybitność 286 m
Data zdobycia 1843
Pierwsze wejście John Ball, Wilhelm Richter, Carl Ritter
"Tło mapy lokalizacyjnej, z zaznaczonymi granicami"
"Lodowy Szczyt"
Lodowy Szczyt
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Szeroka Jaworzyńska i Lodowy Szczyt widziane z Równi nad Kępą

Lodowy Szczyt (słow. Ľadový štít, niem. Eistaler Spitze, węg. Jég-völgyi-csúcs) – najwyższy samodzielny szczyt w głównej grani Tatr, o wysokości 2627 m n.p.m. Jedynym wyższym od niego punktem w grani głównej jest należący do masywu Gerlacha wierzchołek – Zadniego Gerlacha.

Lodowy Szczyt jest trzecim co do wysokości (po Gerlachu i Łomnicy) samodzielnym szczytem tatrzańskim, a w okresie listopad 1938 – wrzesień 1939 był najwyższym samodzielnym szczytem Polski (wyższy o 3 metry był jedynie Zadni Gerlach). Lodowy Szczyt jest silnie rozczłonkowany i opada graniami do Doliny Jaworowej (Javorová dolina), rozdzielając wiszące dolinki: Zadnią (Zadná Javorová), Suchą (Suchá) i Śnieżną (Ľadová). Południowo-wschodnie ściany masywu górują nad Doliną Małej Zimnej Wody (Malá studená dolina). Masyw oddzielony jest od Małego Lodowego Szczytu (Široká veža) Lodową Przełęczą (Sedielko), a od szczytu Baranie Rogi (Baranie Rohy) – Śnieżną Przełęczą (Ľadové sedlo), 2341 m n.p.m.

W masywie Lodowego Szczytu, wydzielone przełęczami, znajdują się m.in. (w kierunku od Lodowej Przełęczy):

Dno Śnieżnej Doliny pokrywają wieczne śniegi. Naukowcy określili je jako wieczne pola firnowe (Kapałowe Śnieżniki). Masyw Lodowego Szczytu jest najbogatszym w Tatrach skupiskiem roślinności turniowej. Naliczono tu 85 gatunków roślin zielnych, z czego 30 osiąga tu najwyższe w Tatrach wysokości występowania.

Lodowy Szczyt najokazalej prezentuje się od strony Podhala. Od południa, widziany w towarzystwie Łomnicy i Kieżmarskiego Szczytu nigdy nie budził takich emocji jak wśród polskich taterników. Na szczyt próbował wejść (bez sukcesu) już Stanisław Staszic. Pierwsze odnotowane wejście: John Ball, Wilhelm Richter, Carl Ritter, nieznany z nazwiska węgierski malarz z trzema przewodnikami z Jurgowa 1843, zimą (podczas zadymki śnieżnej): Theodor Wundt, Jakob Horvay 28 grudnia 1891. Na szczycie był też ks. Józef Stolarczyk w 1867. Wejście odnotował w księdze parafialnej jako pierwsze pokonanie szczytu (nie posiadał informacji o zdobyciu go przez Anglika J. Balla).

Nazwa szczytu najprawdopodobniej związana jest z polami długo utrzymującego się lodu i śniegu. Ze szczytem wiąże się też kilka legend. Stoki Lodowego Szczytu i Śnieżna Dolina były miejscem poszukiwań legendarnych skarbów.

Linki zewnętrzne


p • d • e
Najwyższe szczyty Tatr Wysokich, Zachodnich i Bielskich
Tatry Wysokie

1. Gerlach (2654 m) • 2. Łomnica (2634 m) • 3. Lodowy Szczyt (2627 m) • 4. Durny Szczyt (2621 m) • 5. Wysoka (2565 m) • 6. Kieżmarski Szczyt (2558 m) • 7. Kończysta (2538 m) • 8. Baranie Rogi (2526 m) • 9. Rysy (2503 m) • 10. Krywań (2494 m)
Tatry Zachodnie

1. Bystra (2248 m) • 2. Raczkowa Czuba (2194 m) • 3. Baraniec (2185 m) • 4. Banówka (2178 m) • 5. Starorobociański Wierch (2176 m) • 6. Pachola (2166 m) • 7. Hruba Kopa (2166 m) • 8. Zadnia Kopa (2163 m) • 9. Trzy Kopy (2150 m) • 10. Jarząbczy Wierch (2137 m)
Tatry Bielskie

1. Hawrań (2152 m) • 2. Płaczliwa Skała (2142 m) • 3. Szalony Wierch (2061 m) • 4. Zadnie Jatki (2020 m) • 5. Skrajne Jatki (2012 m)
Źródło: „haslo,Lodowy_Szczyt”