Wolna encyklopedia

Lorenz Christoph Mizler von Kolof (ur. 25 lipca 1711 roku w Vettelsheim, zm. w marcu 1778 roku w Warszawie) - niemiecki teoretyk muzyki, lekarz, matematyk, nauczyciel, księgarz.

W roku 1738 założył "ersten im modernen Sinne musikwissenschaftlichen Gesellschaft in Deutschland" (pierwsze towarzystwo muzyczne w nowoczesnym tego słowa znaczeniu w Niemczech) o nazwie: die Korrespondierende Sozietät der musikalischen Wissenschaften potocznie nazywane: Mizlersche "Societät". Jego członkowie, w liczbie ok. dwudziestu, mieli "wyróżniać się wiadomościami muzycznymi - teoretycznymi i praktycznymi, pozycją i życiem". Każdy członek miał obowiązek przedstawić swoją rozprawę z dziedziny teorii muzyki albo kompozycję, ofiarować Towarzystwu swój portret oraz przynajmniej jedną pracą rocznie przyczyniać się do rozwoju muzyki i nauki o muzyce. Tematyka prac była bardzo szeroka: od filozofii poprzez historię, akustykę aż po retorykę i poezję. Członkami towarzystwa byli m.in.Georg Philipp Telemann, Georg Friedrich Händel, Johann Sebastian Bach (od czerwca 1747 r.) i Leopold Mozart.

De Kolof był mocno związany z Polską i czuł się do pewnego stopnia Polakiem. Był wydawcą czasopism "Warschauer Bibliothek" i "Acta litteraria", ważną postacią w kulturze polskiej czasów saskich. Jako Sas był poddanym Augusta II Mocnego, elektora saskiego i króla polskiego. Do jego protektorów należał Józef Aleksander Jabłonowski (1711-1777). Mitzler uczynił wiele by przybliżyć Polakom kulturę niemiecką i odwrotnie.

W języku polskim ukazała się na jego temat praca Joanny Falenciak: Lorenz Christoph Mizler a polska kultura muzyczna w drugiej połowie 18 wieku (Muzyka 20 (1975), nr 4, s. 95-103).

dzieła:


źródła

Źródło: „haslo,Lorenz_Christoph_Mizler”