Wolna encyklopedia
Louis-Sébastien Mercier (ur. 6 czerwca 1740, zm. 25 kwietnia 1814) był francuskim pisarzem epoki oświecenia.
Pochodził ze skromnej rodziny. Jego ojciec polerował szpady. Mercier podziwiał dzieła i koncepcje J.J Rousseau. W poezji zwalczał klasycyzm, zwłaszcza styl jaki wypracował Nicolas Boileau.
Do jego dzieł należą: L'An 2440, rêve s'il en fut jamais (1771); L'Essai sur l'art dramatique (1773); Néologie ou Vocabulaire (1801); Taczka occiarza (1774); Le Tableau de Paris (1781-1788); Le nouveau Paris (1799); Histoire de France (1802) i Satire contre Racine et Boileau (1808).
W noweli z 1771 roku L'An 2440, rêve s'il en fut jamais ("Rok 2440: Marzenie jeśli kiedykolwiek jakieś było") Mercier opisuje przygody mężczyzny który zasypia po burzliwej dyskusji z pewnym filozofem i budzi się w Paryżu roku 2440. W tym roku wszystko miało być już uregulowane według poglądów liberalnych filozofów.
Za czasów rewolucji wydawał gazetę Les Annales patriotiques. Na język polski przetłumaczono jego "Obraz Paryża" (Tableau de Paris") barwny i krytyczno-reporterski opis Paryża jego czasów.
Źródła
- Robert Darnton, The Forbidden Best-Sellers of Pre-Revolutionary France, New York: W.W. Norton, 1996.
- Leon Bechard, Sebastien Mercier, sa vie, son oeuvre, Paris, 1903.