Wolna encyklopedia

Louis Jacobsohn-Lask

Urodzony 2 marca 1863
Bromberg (ob. Bydgoszcz)
Zmarł maj 1940
Sewastopol

Louis Jacobsohn-Lask (ur. 2 marca 1863 w Bydgoszczy, zm. w maju 1940 w Sewastopolu) – niemiecki neurolog i neuroanatom.

Spis treści

Życiorys

Louis Jacobsohn urodził się w 1863 roku jako najmłodsze dziecko w żydowskiej rodzinie zamieszkałej w Brombergu (dzisiejsza Bydgoszcz). W 1870 roku Jacobsohnowie przenieśli się do Berlina. Louis Jacobsohn studiował medycynę na tamtejszym Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma. Jego nauczycielami byli m.in. anatom Heinrich Wilhelm Waldeyer (1836–1921), patolog Rudolf Virchow (1821–1902), fizjolog Emil du Bois-Reymond (1818–1896), internista Ernst Viktor von Leyden (1832–1910) i mikrobiolog Robert Koch (1843–1910). Jego zainteresowania neurologiczne były zainspirowane wykładami Carla Westphala (1833–1890) i Hermanna Oppenheima (1858–1919). Jacobsohn doktoryzował się w II Klinice Medycznej Charité w 1889 roku, po czym dołączył do Berlińskiego Towarzystwa Medycznego, któremu przewodził neurolog i psychiatra Emanuel Mendel (1839–1907). Obok Jacobsohna studentami i asystentami Mendla byli w tym czasie m.in. Łazar Minor (1855–1942) z Moskwy, Edward Flatau (1868–1932) z Warszawy, Hugh Talbot Patrick (1860–1938) z Chicago czy Paul Schuster (1867–1940) z Berlina. Wszyscy oni w przyszłości zostali cenionymi neurologami, a Jacobsohn utrzymywał przyjaźń z nimi do końca życia.

Od lewej Siegfried Kalischer, Edward Flatau, L. Jacobsohn-Lask, Bernhard Pollack. Około roku 1900 w Berlinie

Jacobsohn wcześnie zaczął publikować w założonym przez Mendla w 1882 "Neurologisches Centralblatt". Mendel wprowadził go też do środowiska berlińskich neurologów, dzięki czemu Jacobsohn przez kilka lat pełnił funkcję sekretarza w Berlińskim Towarzystwie Psychiatrii i Neurologii (Berliner Gesellschaft für Psychiatrie und Neurologie). W 1900 roku specjalizował się z neuroanatomii i neurologii na Uniwersytecie Berlińskim i do 1933 roku wykładał oba przedmioty. Nie udało mu się jednak osiągnąć wyższych niż privatdozent szczebli kariery naukowej z racji żydowskiego pochodzenia. Oprócz niego w Berlinie w tym czasie było wielu neurologów żydowskiego pochodzenia w podobnej sytuacji, żeby wymienić Schustera, Oppenheima, Lewy'ego czy Liepmanna.

Jacobsohn zajmował się mało popularnymi zagadnieniami neuroanatomii i anatomii porównawczej ośrodkowego układu nerwowego. Przed I wojną światową był praktykującym neurologiem[1].

Neurologia zawdzięcza Jacobsohnowi serię pionierskich książek na temat anatomii porównawczej i patologicznej centralnego systemu nerwowego. Pierwsza z nich, Handbuch der Anatomie und vergleichenden Anatomie des Centralnervensystems der Säugetiere (Podręcznik anatomii i anatomii porównawczej centralnego systemu nerwowego ssaków), została napisana razem z Edwardem Flatauem w 1899 roku. Praca ta zawiera jedną z pierwszych klasyfikacji bruzd i zwojów mózgu.

W roku 1904 Jacobsohn napisał Handbuch der pathologischen Anatomie der Nervensystems (Podręcznik anatomii patologicznej systemu nerwowego) w dwóch tomach, także we współpracy z Flatauem oraz z Łazarem Minorem. Obie monografie były bardzo popularne i są cytowane do dziś[2].

Jego największym wyzwaniem był fotograficzny atlas neuroanatomii porównawczej zatytułowany Das Zentralnervensystem der Tiere und des Menschen (Centralny system nerwowy zwierząt i człowieka). Opublikował cztery z planowanych pięciu tomów, trzy pierwsze w latach 1934–1935 w Berlinie.

W 1901 roku ożenił się z młodszą o piętnaście lat Bertą Lask (1878–1967), późniejszą aktywistką komunistyczną i pisarką. Mieli czwórkę dzieci: Ruth (1902), Lutza (1903), Hermanna (1905) i Ernsta (1906). W 1919 roku roku zmienili oboje nazwisko na "Jacobsohn-Lask", zgodnie z nowym niemieckim prawem pozwalającym młodym kobietom które straciły braci na wojnie zachować ich nazwisko i przekazać dalszym pokoleniom. Dzieci Berty i Louisa miały nazwisko skrócone do "Lask". Rozrastająca się rodzina zmieniała często miejsce zamieszkania, ostatecznie w 1914 roku zamieszkali w dużym domu przy Mittelstraße (dziś Bassermannstrasse) w Berlinie-Steglitz[3].

Jacobsohn utrzymywał żywe kontakty ze środowiskiem naukowym radzieckich neurologów. W 1927 uczestniczył w konferencji neurologicznej w Leningradzie i Moskwie. W 1936 roku otrzymał zaproszenie od Komisariatu Zdrowia Publicznego, co umożliwiło mu emigrację do Związku Radzieckiego. W tym czasie zainteresowane Jacobsohnem-Lask było Gestapo, które oskarżało go o "nielojalność wobec Rzeszy", a władze ZSRR mogły wykorzystać fakt ucieczki Jacobsohna do celów politycznej propagandy. O przyjeździe profesora Jacobsohna-Laska do Związku Radzieckiego napisała "Prawda"[4].

Pod koniec życia pracował w Sewastopolu. Umarł na zawał serca w maju 1940 roku.

Okładka podręcznika Flataua i Jacobsohna Handbuch der Anatomie und vergleichenden Anatomie des Centralnervensystems der Saugetiere. Verlag von S. Krager, Berlin 1899

Prace

  • Jacobsohn L. Ueber die schwere Form der Arteriosklerose im Centralnervensystem. 1895
  • Jacobsohn L, Jamane B. Zur Pathologie der Tumoren der hinteren Schädelgrube. 1896 DOI:10.1007/BF02961675
  • Flatau E, Jacobsohn L. XII. Internationaler medicinischer Congress Zu Moskau. 1897 DOI:10.1007/BF02036441
  • Jacobsohn L. Zur Frage der sogenannten motorischen Aphasie. 1909 DOI:10.1007/BF02653820
  • Malone E, Jacobsohn-Lask L. Über die Kerne des menschlichen Diencephalon. Königl. Akademie der Wissenschaften, Berlin 1910
  • Über die Gruppierung der Nervenzellen im Fischrückenmark, erläutert an Querschnitten des Rückenmarks von Tinca vulgaris. 1911 DOI:10.1007/BF02978992
  • Jacobsohn-Lask L. Gibt es eine brauchbare Methode, um Aufschluss über das sittliche Fühlen eines Jugendlichen zu bekommen? Zeitschrift für die gesamte Neurologie und Psychiatrie 46 (1919): 285–374 DOI:10.1007/BF02873137
  • Jacobsohn-Lask L. Über die Fernald'sche Methode zur Prüfung des sittlichen Fühlens und über ihre weitere Ausgestaltung. Zeitschrift für angewandte Psychologie (1920): Beiheft 24.
  • Jacobsohn-Lask L. Ueber die Fernaldsche Prüfungsmethode zur Feststellung des sittlichen Empfindens und ihre weitere Augestaltung. Vortrag in der Berliner Gesellschaft für Psychiatrie und Nervenkrankheiten am 26. Januar 1920. Neurologische Zentralblatt 39 (1920): 178–91, 205–08
  • Jacobsohn-Lask L. Die Kreuzung der Nervenbahnen und die bilaterale Symmetrie des tierischen Körpers. Abhandlungen aus der Neurologie, Psychiatrie, und ihren Grenzgebieten Heft 26, 1924
  • Jacobsohn-Lask L. Über eine Art Mendelschen Reflexes an der Hand. 1926 DOI:10.1007/BF01710821
  • Jacobsohn-Lask L. Warum liegt im Rückenmark die graue Substanz nach innen, die weiße Substanz nach außen, und warum ist das Lageverhältnis dieser beiden Substanzen in den Hemisphären der höheren Wirbeltiere ein umgekehrtes? 1927 DOI:10.1007/BF02117932
  • Jacobsohn-Lask L. Die Grundeinteilung des sekundären Vorderhirns (Telencephalon) nach den Fortschritten der anatomischen Forschungen der letzten 60 Jahre. Zeitschrift für die gesamte Neurologie und Psychiatrie 109, 1, 793-812, 1927 DOI:10.1007/BF02870269
  • Jacobsohn-Lask L. Warum kreuzen sich die Leitungsbahnen im Zentralnervensystem? Zeitschrift für die gesamte Neurologie und Psychiatrie 1928 DOI:10.1007/BF02863903
  • Jacobsohn-Lask L. Über den medialen Sympathikuskern des menslichen Rückenmarks. Zeitschrift für die gesamte Neurologie und Psychiatrie 134, 1, 649-656, 1931 DOI:10.1007/BF02897011

Przypisy

  1. ↑ Home Away from Home: The Berlin Neuroanatomis Louis Jacobsohn-Lask in Russia. W: Ulrike Eisenberg: Doing medicine together: Germany and Russia between the wars. Susan Snell Solomon (red.). Toronto: University of Toronto Press, 2006, s. 407. ISBN 0-8020-9171-7. 
  2. ↑ Np. w Cozzi B, Spagnoli S, Bruno L. An overview of the central nervous system of the elephant through a critical appraisal of the literature published in the XIX and XX centuries. Brain Res Bull. 54. 2: 219-27 (2001). PMID 11275412. , Schmahmann JD, Doyon J, McDonald D, Holmes C, Lavoie K, Hurwitz AS, Kabani N, Toga A, Evans A, Petrides M. Three-dimensional MRI atlas of the human cerebellum in proportional stereotaxic space. Neuroimage. 10. 3 Pt 1: 233-60 (1999). doi:10.1006/nimg.1999.0459. PMID 10458940. 
  3. ↑ Kathi Diamant: Kafka's Last Love: The Mystery Of Dora Diamant. Basic Books 2004 ISBN 0465015514 s. 177
  4. ↑ Prawda 20 marca 1936. Cytat za: Diamant, 2004

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Źródło: „haslo,Louis_Jacobsohn-Lask”