Wolna encyklopedia

Współrzędne: 50°10′0″N 23°07′0″E / 50.16667, 23.11667

Lubaczów
Herb
Herb Lubaczowa
Województwo podkarpackie
Powiat lubaczowski
Gmina
 - rodzaj
Lubaczów
miejska
Założono  ?? (pierwsza wzmianka 1214)
Prawa miejskie 1376
Burmistrz Jerzy Zając
(e-mail)
Powierzchnia 26 km²
Położenie (punkt) 50° 10' N
23° 07' E
Ludność (2006)
• liczba
• gęstość

12 844
495,8 os./km²
Strefa numeracyjna
(do 2005)
16
Kod pocztowy 37-600
Tablice rejestracyjne RLU
Położenie na mapie Polski
"Tło mapy lokalizacyjnej, z zaznaczonymi granicami"
"Lubaczów"
Lubaczów
TERC10
(TERYT)
3182509011
Miasta partnerskie Węgry Érd
Ukraina Jaworów
Niemcy Tostedt
Urząd miejski3
ul. Rynek 26 37-600 Lubaczów
tel. 16 632-80-10; faks 16 632-11-91
(e-mail)
Strona internetowa miasta
Porównanie rynków w Cieszanowie i Lubaczowie
Ratusz w Lubaczowie
Lubaczów z lotu ptaka
Widok na rynek w Lubaczowie
Wieża telekomunikacyjna w Lubaczowie

Lubaczów (ukr. Любачів) – miasto i gmina w południowo-wschodniej Polsce, w województwie podkarpackim, w powiecie lubaczowskim, położone na Płaskowyżu Tarnogrodzkim, u ujścia rzeczki Sołotwy do Lubaczówki (dopływu Sanu), blisko granicy państwa z Ukrainą. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do województwa przemyskiego.

Miasto stanowi centrum życia społeczno-gospodarczego i kulturalnego regionu. Jest samodzielną gminą miejską, a równocześnie siedzibą władz dużej gminy wiejskiej, obejmującej 21 okolicznych miejscowości, siedzibą powiatu i diecezji. Na terenie miasta znajdują się banki, biura adwokackie i notarialne, jednostki szkoleniowo-usługowe, organizacje społeczne, polityczne i zawodowe.

Według danych z 1 marca 20062, miasto miało 12 834 mieszkańców.

Lubaczów sąsiaduje z gminą Oleszyce, gminą Lubaczów i gminą Cieszanów.

Spis treści

Geografia

Zasadnicza, a zarazem najstarsza historycznie ukształtowana część miasta, tworząca małe śródmieście, usadowiła się na wysoczyźnie pomiędzy Sołotwą a Lubaczówką. Niespełna 0,5 km na południowy wschód od tego centrum, po lewej stronie Lubaczówki wznosi się wzgórze dawnego grodu, nazywane zamkiem. Dookoła śródmieścia umiejscowione są zespoły zabudowy o charakterze podmiejskim, tworzące jego części, osiedla i przysiółki. Na zachodnim krańcu miasta leży Zaprzekop. Na południowym wschodzie, po lewej stronie Lubaczówki, rozciąga się Ostrowiec, będący niegdyś oddzielną wsią, a na zachodzie przysiółek Mazury. W tej części miasta znajduje się park miejski z pozostałościami zamku oraz muzeum.

Według danych z roku 20066, Lubaczów ma obszar 26 km², w tym:

Miasto stanowi 1,97% powierzchni powiatu.

Z Lubaczowa prowadzą drogi do Korczowej (przejście graniczne z Ukrainą – 25 km) i dalej do: Przemyśla, Jarosławia do drogi E40, Bełżca i dalej do Tomaszowa Lubelskiego lub przejścia granicznego w Hrebennem (50 km), Horyńca-Zdroju, granicy państwa w Budomierzu (planowane przejście graniczne – 12 km).

Demografia

Dane z 1 marca 20062:

Opis Ogółem Kobiety Mężczyźni
jednostka osób  % osób  % osób  %
populacja 12 834 100 6463 51,7 6033 48,3
gęstość zaludnienia
(mieszk./km²)
485,8 251,3 234,6

Według danych z roku 20026, średni dochód na mieszkańca wynosił 1309,28 zł.

Historia

Pierwsza wzmianka o Lubaczowie pochodzi z 1214 roku. Wówczas na mocy traktatu spiskiego zawartego pomiędzy Leszkiem Białym, księciem krakowskim i sandomierskim, a królem węgierskim Andrzejem, gród otrzymał wojewoda Pakosław Lasocic. Początkowo istniał pod nazwą Lubacew (Ljubacew). Od 1376 utwala się forma Lubaczów. Prawa miejskie uzyskał w 1377. Po śmierci ostatniego księcia rawsko-mazowieckiego, miasto przeszło w 1462 pod zarząd królewski. Starostwu lubaczowskiemu liczne przywileje nadał w 1523 król Zygmunt Stary. Marcin Broniowski, burgrabia krakowski i dworzanin królewski, nagrodzony został przez Jana Olbrachta starostwem w Lubaczowie i wójtostwami potwierdzonymi także przez Zygmunta Starego, które utorowały drogę do dworu królewskiego następnym z rodu.

Podczas wyprawy Sobieskiego na czambuły w ramach wojny polsko-tureckiej 1672-1676, w czasie działań operacyjnych bitwy pod Niemirowem miały miejsce tu potyczki 7-8 października 1672.

Od 1772 miasto znajdowało się pod zaborem austriackim aż do 1918. W 1817 dobra starościńskie sprzedano, a w 1868 władze austriackie przeniosły urzędy do Cieszanowa. Po I wojnie miasto uzyskało rangę powiatu.

W obronie Galicji Wschodniej przed Ukraińcami w grudniu 1918 roku, toczyły się tu walki, w których brała udział m.in. 3 kompania. Ks. mjr Stanisław Sinkowski wtedy szedł w tyralierze z atakującymi żołnierzami, opatrywał i wynosił rannych, pomagał strzelającym, wygłaszał przemówienia zagrzewając żołnierzy do walki, oraz służył jako kapłan.

Podhalańska 21 Dywizja Piechoty Górskiej ze swoim dowódcą gen. Bryg. Józefem Kustroniem znalazła się na Ziemi Lubaczowskiej 14 września 1939r. i miała za sobą 13 dni morderczych bojów i przemarszów siedemnastu tysięcy stanu wyjściowego. W Lubaczowskim walczyło ok. 3500 – 4000 żołnierzy WP, mających na wyposażeniu 47 ciężkich karabinów maszynowych, 19 działek przeciwpancernych, 13 dział, 3 czołgi „Vickers”. 21 DPG w Lubaczowskim przeorganizowała się i stoczyła tu ciężkie walki z Niemcami.16 września 1939 dywizja, usiłując przebić się, stoczyła zaciekłą walkę pod Oleszycami z przeważającą niemiecką 45. Dywizją Piechoty. Około godz. 14 w lesie między Koziejówką a Ułazowem generał Kustroń został zabity, uczestnicząc w ataku podczas próby przebicia.

Miasta partnerskie

Honorowi obywatele

Sport

Kultura

Oświata

Parafie

Media

Galeria

Linki zewnętrzne

Zobacz też

Źródło: „haslo,Lubacz%C3%B3w