Wolna encyklopedia

Współrzędne: 49°45'42" N 20°04'11" EGeografia

Lubomir
Ruiny starego obserwatorium astronomicznego
Ruiny starego obserwatorium astronomicznego
Państwo Polska Polska
Pasmo Beskid Makowski
Wysokość 904 m n.p.m.
Wybitność 349 m
"Tło mapy lokalizacyjnej, z zaznaczonymi granicami"
"Lubomir"
Lubomir
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Obserwatorium astronomiczne im. Tadeusza Banachiewicza

Lubomir (904 m n.p.m.) – szczyt górski w północno-wschodniej części Beskidu Makowskiego, w Paśmie Lubomira i Łysiny. Według niektórych podziałów fizycznogeograficznych bywa zaliczany do Beskidu Wyspowego (bardzo często w przewodnikach opisywany jest właśnie razem z Beskidem Wyspowym), jednak stosowana powszechnie w Polsce regionalizacja Kondrackiego umieszcza go w Beskidzie Makowskim. Jest to najwyższe wzniesienie w Beskidzie Makowskim i gminie Wiśniowa.

Góra zaliczana jest do Korony Gór Polski.

Na szczycie Lubomira przed II wojną światową powstało niewielkie obserwatorium astronomiczne – jedno z dwóch w ówczesnych polskich Karpatach, obok obserwatorium zwanego Białym Słoniem na Popie Iwanie. Podczas wojny pasmo Lubomira i Łysiny było miejscem stacjonowania oddziałów partyzanckich. W ramach spowodowanych tym faktem represji obserwatorium wraz ze znajdującym się obok budynkiem mieszkalnym zostało przez Niemców spalone latem 1944 roku. Jedynymi fragmentami zabudowań starego obserwatorium są betonowe schody oraz podstawa teleskopu. Latem 2006 roku, obok pozostałości przedwojennego obserwatorium, na miejscu fundamentów budynku mieszkalnego, rozpoczęto budowę nowego obserwatorium astronomicznego. Dnia 16 października 2007 miało miejsce uroczyste otwarcie obiektu, podczas którego nadano mu imię Tadeusza Banachiewicza[1].

Szlaki turystyki pieszej

zielony Lubomir – Wiśniowa
czerwony (Mały Szlak Beskidzki) Myślenice – Lubomir – WierzbanowaKasina WielkaLubogoszczMszana DolnaLuboń Wielki

Linki zewnętrzne

Przypisy


Źródło: „haslo,Lubomir_(szczyt)