Wolna encyklopedia
Lucy (inne imię, nadane w języku amharskim: dinqineš / Dinkenesh, oznaczające "jesteś piękna" lub "jesteś wspaniała"[1]) to potoczna nazwa AL 288-1, kompletnego w 40% szkieletu żeńskiego osobnika Australopithecus afarensis odkrytego 24 listopada 1974 roku w dolinie rzeki Auasz (północna Etiopia) przez zespół, w którego skład wchodzili: Donald Johanson, Maurice Taieb, Yves Coppens i Tim White.
Zachowało się 47 kości z 207. Swoją nazwę zawdzięcza piosence Beatlesów, która była przebojem w obozie odkrywców, "Lucy in the Sky with Diamonds". Wiek kości określono na podstawie zawartości izotopów argonu i potasu na ok 3,2 mln lat.
Lucy była istotą dwunożną, o małym mózgu i dużej twarzy. Miała ok. 1 metra wysokości i ważyła 30 kg. W czasach, gdy jej gatunek zasiedlał Afrykę Wschodnią, występowały na tych terenach prawdopodobnie jeszcze inne gatunki, jak: Australopithecus bahrelghazali. Badania prowadzone na tym obszarze doprowadziły do odkrycia jeszcze trzynastu szkieletów osobników odmiany Australopithecus afarensis.
Zobacz też
Linki zewnętrzne
Szczegółowy opis w jęz. angielskim
Przypisy
- ↑ Lucy's legacy: Discovering our most famous ancestor. The Houston Museum of Natural Science. [dostęp 2007-09-10].