Wolna encyklopedia

Ludwig Bruns (ur. 25 czerwca 1858 w Hanowerze, zm. 9 listopada 1916 w Hanowerze) – niemiecki neurolog.

Pochodził z Hanoweru, studiował medycynę w Getyndze i Monachium. Doktorat otrzymał w 1882 roku. Został asystentem Eduarda Hitziga (1839-1907) w przytułku dla obłąkanych w Nietleben oraz w klinice psychiatrycznej i neurologicznej w Halle. W późniejszym czasie pracował razem z Carlem Westphalem (1833-1890) i Hermannem Oppenheimem (1858-1919) w berlińskim szpitalu Charité. Bruns utrzymywał bliskie kontakty z Oppenheimem do końca swojej kariery naukowej. Po powrocie do Hanoweru został profesorem neurologii. Bruns był pierwszym przewodniczącym Niemieckiego Towarzystwa Neurologów. Zmarł w 1916 roku, wsomnienie o nim ukazało sę na łamach [1].

Spis treści

Wybrane prace

  • Die Geschwülste des Nervensystems. Berlin, 1897; 2. wydanie, 1907.
  • Die Hysterie im Kindesalter.[w:] Slg Abh Nervenkrkh; Halle an der Saale, 1897.
  • Die traumatischen Neurosen. Wiedeń, 1901.
  • Handbuch der Nervenkrankheiten im Kindesalter. Z Augustem Cramerem (1860-1912). Berlin, 1912.

Przypisy

  1. Ludwig Bruns †. Monatsschrift für Psychiatrie und Neurologie 40:387–394 (1916) PDF

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Źródło: „haslo,Ludwig_Bruns