Wolna encyklopedia

Ludwik Christians (ur. 5 marca 1902 w Jampolu Podolskim, zm. 2 października 1956 w Warszawie) – adwokat, członek Obozu Wielkiej Polski, działacz Stronnictwa Narodowego i Akcji Katolickiej oraz filister korporacji akademickiej Concordia, poseł na Sejm, działacz Rady Głównej Opiekuńczej, prezes Polskiego Czerwonego Krzyża.

Spis treści

Młodość

Po ukończeniu gimnazjum rosyjskiego przyjechał do Polski. W latach 1923-1927 studiował prawo na Uniwersytecie Lubelskim.

Powołany do odbycia służby wojskowej w Batalionie Podchorążych Rezerwy Piechoty nr 5 w Krakowie. W 1931 roku uzyskał stopień podporucznika rezerwy piechoty.

W latach 1932-1939 pracował jako adwokat w Lublinie. W 1933 za konflikt ze starszymi działaczami Stronnictwa Narodowego został zawieszony wyrokiem sądu partyjnego na rok w prawach członka. W latach 1934-1935 był posłem na Sejm (wszedł na miejsce zmarłego posła Henryka Sachsa). W okresie V-VII 1934 był we władzach Obozu Narodowo-Radykalnego w Lublinie. Następnie związany z Związkiem Młodych Narodowców (później Ruch Narodowo-Państwowy).


Był lektorem języka rosyjskiego na Uniwersytecie Lubelskim w roku akademickim 1938/1939.

Działał w Akcji Katolickiej, której był prezesem na Okręg Lubelski od 1939 r.

Lata wojny i okupacji

Powołany do wojska w 1939 r., został ewakuowany na Wołyń. W drodze powrotnej do Lublina, po rozwiązaniu przez gen. M. Smorawińskiego podległych mu jednostek, został ciężko ranny w lesie świdnickim.

W latach 1941-1944 był kierownikiem miejskiego i powiatowego oddziału Rady Głównej Opiekuńczej (RGO), a także prezesem Polskiego Czerwonego Krzyża na Okręg Lubelski. Organizował pomoc medyczna i żywnościową dla więźniów przebywających w obozie koncentracyjnym na Majdanku i w wiezieniu na zamku. W okresie okupacji sowieckiej w lipcu 1944 r. został wiceprzewodniczącym Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża, a w latach 1945-1946 był jego prezesem.

Lata powojenne

W 1946 r. wydał w Warszawie książkę pt. "Piekło XX wieku", w której przedstawił piekło życia obozowego. Po wojnie powrócił do zawodu adwokata. Pracował w Warszawie jako obrońca w sądach cywilnych i wojskowych. Zmarł 2 października 1956 r. w Warszawie. Odznaczony Złotym i Srebrnym Krzyżem Zasługi.

Ważniejsze dzieła

Źródło: „haslo,Ludwik_Christians”