Wolna encyklopedia

Ludwik IV Dziecię (ur. we wrześniu lub październiku 893 w Altötting, zm. 20 lub 24 września 911 we Frankfurcie nad Menem lub Ratyzbonie) – król wschodnich Franków (Niemiec) w latach 900–911 z dynastii Karolingów. Jedyny legalny syn Arnulfa z Karyntii. Zmarł bezdzietnie jako ostatni z niemieckiej gałęzi Karolingów.

W 900 r. w Forchheim został koronowany na króla Franków wschodnich. Pomimo młodego wieku (7 lat) - któremu zawdzięcza swój przydomek - i chorowitości rządy sprawował samodzielnie, jednakże znajdował się pod silnym wpływem swych doradców. Za jego panowania kraj został praktycznie zniszczony przez najazdy Węgrów. W 910 r. został przez nich pobity na Lechowym Polu niedaleko Augsburga.

Od jego śmierci aż do 1806 r. korona w Niemczech była elekcyjna.

Literatura

Słownik władców Europy średniowiecznej, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 2002, ISBN 83-7177-102-9

Poprzednik Arnulf z Karyntii

król Niemiec 900–911

Następca Konrad I