Wolna encyklopedia

Ludwik VI

Ludwik VI Gruby (ur. 1 grudnia 1081 r. w Paryżu, zm. 1 sierpnia 1137 r. na zamku Bethisy), król Francji w latach 1108-1137 (koronowany w 1101), hrabia Vexin i Vermandois. Syn Filipa I, z dynastii Kapetyngów.

Ludwik VI starał się o dobre stosunki z papieżem Grzegorzem VIII i nie dał się wciągnąć przez rzymsko-niemieckiego cesarza Henryka V w jego ostre spory i walki z papiestwem.

Wykorzystywał też rozsądnie rozwijające się szybko zakony, szczególnie zakon cystersów, do organizacji i usprawnienia administracji królewskiej. Dbał o powiększenie swej domeny, zajmując terytoria warcholskich wasali, hrabiów i kasztelanów. Przy czym ściślejsze podporządkowanie sobie wasalnych księstw i hrabstw było ułatwione przez zaangażowanie znacznej części baronów francuskich na zewnątrz kraju, a także wobec wyraźnego wzrostu zamożności królewskiego dworu. Spokój w państwie owocował bowiem dobrą pracą rzemieślników i chłopów. Znacznie wzrósł w królestwie areał gruntów uprawnych, dzięki intensyfikacji karczowania lasów i melioracji bagnistych terenów.

W okresie panowania Ludwika VI Grubego miał też miejsce znaczny wzrost świadomości i konsolidacji narodowej Francuzów, spowodowany zagrożeniem ze strony Anglii, której wojska zajęły w 1106 roku Normandię oraz w związku z kolejnymi krucjatami do Ziemi Świętej, w których rycerstwo francuskie brało liczny udział.

Synowie Ludwika VI

Ludwik VI zmarł w 1137 r., jego grób znajduje się w bazylice Saint-Denis.

Zobacz też


Poprzednik
Filip I		 król Francji
1108-1137		 Następca
Ludwik VII
Źródło: „haslo,Ludwik_VI_Gruby”