Wolna encyklopedia

Ludwika Wilhelmina Wittelsbach (ur. 30 sierpnia 1808, Monachium, zm. 25 stycznia 1892) – księżniczka bawarska.

Córka króla Bawarii – Maksymiliana I Józefa i księżniczki Karoliny Fryderyki. Była przyrodnią siostrą króla Bawarii – Ludwika I i cesarzowej Austrii – Karoliny. Siostrą królowej Prus – Elżbiety, królowej Saksonii – Amelii, królowej Saksonii – Marii i arcyksiężnej austriackiej Zofii.

Księżna Ludwika w młodości była bardzo piękna, niektórzy uważają, że znacznie piękniejsza od swoich wszystkich córek, łącznie ze znaną z nadzwyczjnej urody cesarzowej Elżbiety. W młodości była nieszczęśliwie zakochana w przyszłym królu Portugalii, małżeństwo nie doszło do skutku z przyczyn politycznych.

Żona księcia Maksymiliana, z którym miała 10 dzieci:

Ludwika z dziećmi
Ludwika Wilhelmina

Mąż Ludwiki był bardzo rozrywkowy, dlatego to ona przyjmowała na siebie wszystkie obowiązki. Ludwika szybko stała się wyniszczoną zmartwieniami kobietą. Już na samym początku Maksymilian oświadczył jej, że ją nie kocha i żeni się tylko ze wzgęlu na dziadka. Później zdradzał żonę i miał dwie nieślubne córki. Księżna Ludwika opowiadała jak w czasie swojego małżeństwa całkiem "schłopiała", para książęca żyła bowiem prawie jak zwykli mieszczanie. Poprzez właśnie taki ryb życia Ludwika miała wielkie problemy na dworze podczas ślubu swojej córki Elżbiety. Bała się dworu wiedeńskiego. Ludwika kochała wieś i przyrodę, nie dbała o strój i odpowiednie towarzystwo.

Ludwika jako jedyna z córek króla Bawarii wyszła za mąż bardzo srkomnie, kochała swoją straszą siostrę arcyksiężniczkę Zofię, miała do niej pokorny i poddańczy stosunek.

Księżna nie pełniła żadnej funkcji reprezentacyjnej, zajmowała się wychowywaniem swoich dzieci co ówcześnie było niecodzienne wśród arystokracji. Nie była żarliwą katoliczką. Zbierała zegarki, intersowała się geografią, nie zajmowała się polityką.

Źródło: „haslo,Ludwika_Wilhelmina_Wittelsbach”