Wolna encyklopedia
Młot bojowy - jedna z najstarszych form broni obuchowej używana od czasów prehistorycznych do średniowiecza. Składał się z bijaka, kamiennego, później metalowego, osadzonego na trzonie, zwykle drewnianym. Używany był najczęściej jako broń jednoręczna, służył głownie do rozbijania uzbrojenia ochronnego przeciwnika. Jego oburęczna wersja zwana była kafarem.
Od młota bojowego wywodzą sie prawdopodobnie różne typy młotów rycerskich (np. nadziak), o ostrych uformowanych bijakach, przystosowanych do walki z przeciwnikiem ubranym w kolczugę.
W mitologii skandynawskiej występuje jako boski młot Thora - Mjølner, popularny jako symbol religijny, amulet a także godło heraldyczne.
Zaadoptowany przez twórców świata fantasy, występuje często w literaturze, filmach i grach komputerowych, często jako broń barbarzyńców.
Literatura
Włodzimierz Kwaśniewicz: 1000 słów o broni białej i uzbrojeniu ochronnym, Warszawa, Wydawn. MON, 1981, ISBN 83-11-06559-4