Wolna encyklopedia

Święty Maciej Apostoł
Rzeźba świętego Macieja Apostoła

Święty Maciej Apostoł - uczeń Jezusa Chrystusa towarzyszący Mu od samego chrztu, losowo wybrany do grona 12 apostołów (Dz 1, 15-26)po samobójczej śmierci Judasza. Według Euzebiusza z Cezarei był jednym z 72 uczniów Jezusa Chrystusa, jak wszyscy apostołowie był Żydem. Według tradycji głosił ewangelię w Judei, Etiopii i Kolchidzie (Azja Mniejsza). Śmierć męczeńską miał ponieść w Jerozolimie, gdzie był kamienowany, a następnie zabity toporem. Jednak według Klemensa Aleksandryjskiego miał umrzeć śmiercią naturalną.

Istnieją apokryfy: "Ewangelia św. Macieja", "Dzieje św. Macieja". Domniemane relikwie św. Macieja odnalazła św. Helena. Głównym ośrodkiem kultu jest Trewir.

Według podania Klemensa z Aleksandrii święty Maciej Apostoł wprowadził do życia zakonnego i kościelnego ascezę, a następnie ją rozwijał.

Jest patronem cieśli i rzeźników i pierwszoklasistów oraz opiekunem chłopców rozpoczynających naukę. Stał się symbolem skromności, wstrzemięźliwości oraz pokuty.

W ikonografii przedstawiany jako stary człowiek w długiej, przepasanej tunice i w płaszczu z księgą, kamieniami, siekierą, maczugą lub halabardą, gdyż po ukamienowaniu miał być nimi dobity.

Liturgiczne wspomnienie św. Macieja jest obchodzone przez różne kościoły chrześcijańskie w różnych terminach: Katolicy od reform kalendarza liturgicznego po soborze watykańskim II 14 maja, luteranie - 24 lutego (tak jak wcześniej katolicy), kościoły wschodnie - 9 sierpnia.

Źródło: „haslo,Maciej_Aposto%C5%82