Wolna encyklopedia

Magdalena Bylczyńska (ur. 11 listopada 1887 w Majdanie Pieniackim w powiecie brodzkim, zm. 11 września 1966 r. w Bydgoszczy) - muzyk, pedagog, działaczka społeczno-kulturalna. Córka aktora lwowskiego Webersfelda i Pauliny z Sikołowskich. Pierwsza żona Jakuba Dęboróg-Bylczyńskiego. Pierwsze kroki w edukacji muzycznej odebrała w prywatnej szkole muzycznej Karola Mikulego ucznia Fryderyka Chopina we Lwowie (1894 - 1897). W latach 1905 - 1909 studiowała w Konserwatorium Muzycznym we Lwowie. Uczyła śpiewu i gry na fortepianie. W 1919 r. wstąpiła do Ligi Kobiet pod dowództwem mjr Aleksandry Zagórskiej i w jej szeregach brała udział w obronie Lwowa za co została odznaczona Krzyżem Obrony Lwowa. W 1920 roku opuściła Lwów i zamieszkała w Bydgoszczy, gdzie uczyła w Bydgoskim Konserwatorium Muzycznym. Po II wojnie św. była założycielką sekcji fortepianu w Społecznym Ognisku Artystycznym w Bydgoszczy. Była nauczycielką muzyki m. in.: późniejszego prof. Akademii Muzycznej w Gdańsku - Konrada Pałubickiego i Jerzego Hoffmana. W Bydgoszczy prowadziła dom otwarty, w którym bywali (od lat 20-tych do 1966 r.) m. in.: Juliusz Kaden-Bandrowski, Marian Turwid, Zbigniew Drzewiecki, Adam Grzymała-Siedlecki, Antoni Grabarz, Ryszard Siennicki, Aleksander Modlibowski, Kazimierz Borucki, dr Jan Piechockii wiele innych postaci.

Źródła

Źródło: „haslo,Magdalena_Bylczy%C5%84ska”