Wolna encyklopedia
Współrzędne: 03°58'30" N 81°35'20" W
| Malpelo | |
 Wyspa Malpelo |
|
| Kontynent | Ameryka Północna |
| Państwo |  Kolumbia |
| Akwen | Ocean Spokojny |
| Powierzchnia | 0,35 km² |
| Populacja • liczba ludności |
0 |
Malpelo (hiszp. Isla de Malpelo) - wyspa na Pacyfiku położona 505 km na zachód od północnych wybrzeży Ameryki Południowej. Należy do Kolumbii, administracyjnie wchodzi w skład departamentu Cauca. Wyspa ma 1850 metrów długości i maksymalnie 600 m szerokości. W zasadzie jest to wystający z morza grzbiet górski o trzech wierzchołkach, z których najwyższy, Cerro de la Mona, osiąga wysokość 376 m n.p.m. Wyspa ma pochodzenie wulkaniczne, jej powierzchnia zbudowana jest ze skał bazaltowych pochodzących z trzeciorzędu, zastygłej lawy i brekcji. Otaczają ją przybrzeżne skały: od północnego wschodu Tres Mosqueteros, a od południowego zachodu Salomon, Saul, La Gringa i Escuba. Powierzchnia wyspy pozbawiona jest wegetacji roślinnej, za wyjątkiem mchów, porostów, alg i paproci, dla których pożywką jest ptasie guano. Wyspa jest trudno dostępna, jej wybrzeże to w większości niemal pionowe urwiska o wysokości dochodzącej do 100 metrów[1].
Rezerwat Przyrody Malpelo został zdefiniowany jako okrąg o średnicy 6 mil (9656 metrów) ze środkiem w punkcie o współrzędnych 3°58'30"N 81°34'48"W. W otaczającym wyspę oceanie zamieszkuje liczna populacja rekinów, jej liczebność szacuje się na 500 osobników z rodziny młotowatych i kilkaset żarłaczy jedwabistych. Jest to jedno z ostatnich miejsc na ziemi, w którym widuje się w stanie dzikim rekiny tygrysie. W 1998 odkryto tu nieznany wcześniej gatunek rekina, Odontaspis ferox.
12 lipca 2006 wyspa Malpelo z uwagi na unikatowe walory przyrodnicze i naturalne została dopisana do Listy Światowego Dziedzictwa UNESCO[2].