Wolna encyklopedia
Marduk (sumer. Amar.Utu) to bóg-opiekun miasta Babilon. Jego imię znaczy "Byczek Słońca" i łączono go z planetą Jowisz.
Był synem Enki – boga podziemnego oceanu wody słodkiej (abzu). Małżonką Marduka była Sarpanitu albo Nanaja. Ze względu na pozycję miasta, w niedługim czasie Marduk stał się naczelnym bóstwem Mezopotamii. W pewnym momencie był tak potężny, że resztę bogów uważano za jego sługi bądź jedynie inne aspekty jego osobowości. Jego kult stał się również popularny w Asyrii.
Symbolem Marduka było trójkątne narzędzie rolnicze – łopata lub motyka – zwane marru (ponieważ na początku był najprawdopodobniej, jak inni bogowie, jedynie lokalnym bóstwem rolniczym). Towarzyszył mu wąż-smok.
Kojarzy się go przede wszystkim z takimi dziedzinami, jak magia, mądrość, woda i sądownictwo – im bowiem patronował.
