Wolna encyklopedia
Marszałek nadworny koronny (łac. mareschalus curiae) – urząd centralny I Rzeczypospolitej.
Historia urzędu
Powstał w 1409, gdy dotychczasowy marszałek nadworny króla polskiego został marszałkiem wielkim koronnym. Wtedy to, gdy kompetencje marszałka wielkiego uległy poszerzeniu dano mu do pomocy marszałka nadwornego koronnego.
Zakres kompetencji urzędu
Był zastępca marszałka wielkiego koronnego i mógł działać samodzielnie tylko pod jego nieobecność. Do jego zwykłych kompetencji należał nadzór nad dworem królewskim. Jako jeden z 10 ministrów Rzeczypospolitej wchodził do senatu.
Zobacz też
Paszek z Bogumilowic • Piotr Niedźwiedzki • Jędrzej Brochocki • Wawrzyniec Zaremba z Kaliny • Domarat Kobylański • Jakub Przekora z Morawian • Mikołaj Lanckoroński • Piotr Oleśnicki z Sienna • Andrzej Tęczyński z Rabsztyna • Jan Lanckoroński • Jan Bejzat z Mokrska • Mikołaj Zakrzowski • Hynek z Balic, z Gorenic • Jan Lanckoroński z Brzezia • Jan Bejzat z Mokrska • Michał Lasocki • Paweł Jesieniecki • Jan Kuropatwa • Piotr Dunin • Stanisław Szydłowiecki • Piotr Kurozwęcki • Stanisław Lanckoroński • Jan Ossoliński • Rafał Leszczyński • Jan Tęczynski z Rabsztyna • Stanisław Jarocki • Piotr Kmita Sobieński • Jan Tęczyński • Stanisław Maciejowski • Stanisław Wolski • Stanisław Barzi • Andrzej Opaliński • Andrzej Zborowski • Stanisław Przyjemski • Prokop Sieniawski • Mikołaj Wolski • Andrzej Przyjemski • Łukasz Opaliński • Stanisław Przyjemski • Adam Kazanowski • Jerzy Sebastian Lubomirski • Łukasz Opaliński • Jan Klemens Branicki • Stanisław Herakliusz Lubomirski • Mikołaj Hieronim Sieniawski • Hieronim Augustyn Lubomirski • Józef Karol Lubomirski • Kazimierz Ludwik Bieliński • Kazimierz Józef Sanguszko • Wojciech Dąmbski • Stanisław Chomętowski • Stefan Potocki • Franciszek Bieliński • Jerzy August Mniszech • Franciszek Wielopolski • Franciszek Rzewuski • Kazimierz Raczyński • Stanisław Kostka Bieliński