Wolna encyklopedia
Metoda Korotkowa - bezkrwawa metoda pomiaru ciśnienia tętniczego krwi będąca modyfikacją metody Riva-Rocciego.
Spis treści |
Pomiar odbywa się według następujących faz:
- znalezienie tętna na tętnicy promieniowej
- pompowanie sfigmomanometru, do momentu, aż tętno przestanie być wyczuwalne
- podniesienie ciśnienia w sfigmomanometrze o 30 mmHg
- powolne upuszczanie powietrza z mankietu sfigmomanometru - 5 mmHg na 1 s
- słuchanie za pomocą słuchawek lekarskich pojawiających się odgłosów
- zanotowanie (zapamiętanie) wartości, przy jakiej pojawia się stukot (słyszalność akcji serca)
- zanotowanie (zapamiętanie) wartości, przy jakiej znika stukot
- wypuszczenie powietrza z sfigmomanometru
- zanotowanie wyniku pomiaru
Opis pomiaru
Podczas zwiększania ciśnienia w sfigmomanometrze dochodzi do zamknięcia światła tętnicy ramiennej i zatrzymania przepływu krwi (tętno przestaje być wyczuwalne). Podczas wypuszczania powietrza ze sfigmomanometru, w szczytowym momencie wyrzutu serca (szczytowe ciśnienie) dochodzi do krótkotrwałego otwarcia tętnicy i przepływu krwi (pierwszy stuk), podczas zmniejszania ciśnienia dochodzi do coraz mniejszego zamykania światła tętnicy, aż ciśnienie na sfigmomanometrze jest niższe od krytycznego ciśnienia zamknięcia i wówczas przestają być słyszalne stuki. Odczytane w ten sposób wartości stanowią ciśnienie skurczowe oraz rozkurczowe.
Uwagi
- Pomiar ciśnienia nie może odbywać się dłużej niż 3 minuty, gdyż prowadzić to może do niedotlenienie tkanek ręki.
- W praktyce odchodzi się od mierzenia tętna na tętnicy promieniowej.
- Wg aktualnych zaleceń ESH-ESC (Europejskie Towarzystwo Nadciśnienia Tętniczego - Europejskie Towarzystwo Kardiologiczne) dotyczących leczenia nadciśnienia tętniczego, w pomiarze ciśnienia należy stosować metodę osłuchową Korotkowa. W ciężkim stanie jak stan przedrzucawkowy aparaty do automatycznego pomiaru okazują się niewiarygodne i wykazują tendencję do zaniżania ciśnienia. Średnie różnice w porównaniu z manometrem rtęciowym wynoszą aż 15 i 25 mmHg (odpowiednio dla ciśnienia skurczowego i rozkurczowego).
Bibliografia
- Z Kornacewicz-Jach, J Wilczyński. Choroby serca u ciężarnych. Kardiologia po Dyplomie. 3(10) Maj (2006).
