Wolna encyklopedia
| Mi-14 | |
Mi-14PŁ w barwach polskiej Marynarki Wojennej |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
| Producent | Biuro konstrukcyjne Michaiła Mila |
| Typ | śmigłowiec |
| Konstrukcja | półskorupowa |
| Załoga | 4/5 wersja wojskowa, 2 cywilna |
| Historia | |
| Data oblotu | 1973 |
| Lata produkcji | 1975 - ?? |
| Dane techniczne | |
| Napęd | 2x Klimow TW3-117 |
| Moc | 2x 1454 kW |
| Wymiary | |
| Średnica wirnika | 21,294 m |
| Długość | 25,315 m |
| Długość kadłuba | 18,776 m |
| Wysokość | 6,93 m |
| Masa | |
| Własna | 8900 kg |
| Startowa | 14000 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maksymalna | 230 km/h |
| Pułap | 4000 m |
| Zasięg | 1100 km |
| Dane operacyjne | |
| Użytkownicy | |
| Rosja, Afganistan, Algieria, Angola, Bangladesz, Bułgaria, ChRL, Czechy, Egipt, Etiopia, Finlandia, Gwinea Bissau, Indie, Irak, Jemen (wcześniej zarówno Jemen Płn. i Pd.), kraje byłej Jugosławii, Kambodża, KRL-D, Kuba, Laos, Libia, Madagaskar, Mali, Mongolia, Mozambik, Niemcy, Polska, Somalia, Rumunia, Syria, Uganda, Węgry, Wietnam, Zambia | |
Mi-14 (oznaczenie NATO Haze) – wielozadaniowy śmigłowiec morski produkcji radzieckiej zaprojektowany przez biuro Michaiła Mila jako rozwinięcie udanej konstrukcji Mi-8, ma możliwość prowadzenia długotrwałych zadań nad powierzchnią wody.
Historia
Prace nad wersja Mi-8 dla radzieckiej marynarki wojennej rozpoczęto w 1968. Prototyp Mi-14 został oblatany w 1973, a w 1975 wszedł do produkcji seryjnej. W 1978 rozpoczęto eksport do innych krajów.
Wersje
- Mi-14PŁ – wersja do zwalczania okrętów podwodnych posiadajaca radiolokator, boje akustyczne, wykrywacz anomalii magnetycznych a uzbrojona w torpedy
- Mi-14PŁM – udoskonalona wersja Mi-14PŁ
- Mi-14BT – wariant do poszukiwania i niszczenia min
- Mi-14PS – wersja ratownictwa morskiego
- Mi-14P – cywilna wersja pasażerska
- Mi-14GP – cywilna wersja pasażersko-transportowa
- Mi-14PŻ – wersja gaśnicza
- Mi-14PX – polski egzemplarz Mi-14PŁ przystosowany w ograniczonym stopniu do wykonywania zadań poszukiwawczo-ratowniczych
Opis
Śmigłowiec o konstrukcji półskorupowej wykonanej z duraluminium, kadłub łodziowy, podwozie chowane. Wirnik główny pięciołopatowy, metalowy. Załogę wersji wojskowych stanowi 4-5 osób, cywilnych 2. Wersja ratownictwa morskiego Mi-14PS posiada kosz ratunkowy do wyławiania rozbitków z wody. Śmigłowiec może wodować (stan morza do 2 stopni Beauforta) oraz holować za sobą tratwy (stan morza do 4 stopni Beauforta) z rozbitkami. Z takiej maszyny (Mi-14PS), jedynej tak odpornej na warunki pogodowe, polscy ratownicy opuszczali się, na kadłub odwróconego już promu Heweliusz, w poszukiwaniu rozbitków w czasie pamiętnej katastrofy morskiej 14 stycznia 1993 roku.
|
Samoloty szkolno-treningowe
|
|
|
Prototypy i konstrukcje doświadczalne
|
|