Wolna encyklopedia
| MiG-29 | |
 MiG-29 w barwach lotnictwa polskiego |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  ZSRR /  Rosja |
| Producent | MiG |
| Typ | Myśliwiec frontowy |
| Konstrukcja | dolnopłat samolot odrzutowy o konstrukcji metalowej |
| Załoga | 1 (pilot) |
| Historia | |
| Data oblotu | 6 października 1977 |
| Lata produkcji | 1983 – obecnie |
| Dane techniczne | |
| Napęd | dwuprzepływowe silniki odrzutowe Klimov / Sarkisow RD-33 turbofan (Klimov Corporation. ul. Kantemirovskaya 13 St. Petersburg) |
| Moc | ciąg (49.42 kN) / (81.4 kN) z dopalaczem, zużycie paliwa (21.81 g/kNs) / (59.48 g/kNs) z dopalaczem |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 11,36 m |
| Długość | 17.32 m |
| Wysokość | 4.73 m |
| Powierzchnia nośna | 38 m² |
| Masa | |
| Własna | 10 900 kg |
| Startowa | 18480 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maksymalna | 2445 km/h (2 Ma) (2.3 Ma(?)) |
| Prędkość przelotowa | 1000 - 1200 km/h |
| Prędkość minimalna | 230 km/h |
| Prędkość wznoszenia | 330 m/s |
| Pułap | 17500 m |
| Zasięg | 1750 km (normalny) 2100 km (ze zbiornikiem dodatkowym) |
| Rozbieg | 240 m |
| Dobieg | 600 m |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 1 działko rewolwerowe GSz-30-1 kal. 30 mm z zapasem 150 naboi Uzbrojenie podwieszane na 6 węzłach o łącznej wadze 3500 kg |
|
| Użytkownicy | |
 |
|
| Rzuty | |
.png) |
|
MiG-29 (ros. МиГ-29, oznaczenie NATO Fulcrum) – rosyjski współczesny myśliwiec frontowy.
Spis treści |
Historia
Samolot odrzutowy MiG-29 zaprojektowano w 1972 r., w celu wymiany samolotów typu MiG-21 i MiG-23 na nowsze i nowocześniejsze. Samolot miał być tzw. lekkim myśliwcem frontowym, uzupełniającym ciężki myśliwiec przewagi powietrznej Su-27.
W konstrukcji skoncentrowano się na osiągnięciu dobrych parametrów lotnych i manewrowych uzyskanych drogą dopracowania koncepcji aerodynamicznej.
Pierwszy prototyp wzniósł się w powietrze 6 października 1977 roku, a pierwsze seryjne samoloty MiG-29 9.12 ("Fulcrum-A") weszły do służby w 1984 r. W samolocie zastosowano tzw. skrzydła pasmowe - o dużym skosie przy kadłubie i mniejszym w zasadniczej części o obrysie trapezowym. Wraz z klapami przednimi zapewniały one stateczność i sterowność także przy dużych kątach natarcia (do 80 stopni). MiG-29 - Su-27 były pierwszymi radzieckimi samolotami taktycznymi, w których zastosowano turboodrzutowe silniki dwuprzepływowe. W przypadku MiG-29 był to silnik RD-33 zaprojektowany w Biurze Doświadczalno-Konstrukcyjnym Izotowa. Radar OI-93 był pierwszym w ZSRR radarem dopplerowskim mogącym śledzić cele na tle ziemi.
Wersja 9.12 produkowana była również w dwu słabiej wyposażonych wersjach eksportowych. Wersja 9.12A przeznaczona na eksport do krajów Układu Warszawskiego (mi. Polska, Czechosłowacja, Niemcy Wschodnie, Rumunia). Pozbawiona była kilku trybów pracy radaru różnice dotyczyły także radiostacji, układu identyfikacji "swój-obcy", systemu nawigacji. Wersja 9.12B przeznaczona była do eksportu eksportowana poza Układ Warszawski - zakupił ja m.in. Irak, Peru, a także po rozpadzie Układu Warszawskiego w 1993 Węgry.
Użycie
Był używany przez armię iracką w czasie wojny w Zatoce Perskiej a także Serbię w czasie operacji NATO w Kosowie. Prawdopodobnie były także wykorzystywane przez siły federalne w Czeczenii. Pozostaje jednym z głównych towarów eksportowych Rosji, w ostatnich latach szereg tych samolotów dostarczono do Indii i Syrii
Użycie w Polsce
Od 1989 roku używany przez Siły Powietrzne Rzeczypospolitej Polskiej. W okresie 1989-1990 Rosjanie dostarczyli 12 fabrycznie nowych myśliwców (9 bojowych oraz 3 szkolno-bojowe) - znalazły się one na wyposażeniu 1 eskadry 1 Pułku Lotnictwa Myśliwskiego z Mińska Mazowieckiego.
W 1995 roku Polska pozyskała 10 używanych maszyn (9 bojowych i jedną szkolno-bojową) od Republiki Czeskiej przekazując w zamian 11 śmigłowców PZL W-3 Sokół - weszły one na wyposażenie 2 eskadry 1 Pułku Lotnictwa Myśliwskiego. Samoloty dostarczono na początku 1996 r. W grudniu 2001 r. w związku z dostosowywaniem struktur do wymogów NATO 1 Pułk Lotnictwa Myśliwskiego przeformowany został w 1 Eskadrę Lotnictwa Taktycznego oraz 23 Bazę Lotniczą. Samoloty MiG-29 służą w 1 Eskadrze Lotnictwa Taktycznego po dziś dzień.
W roku 2004 za symboliczną opłatę 1€ za sztukę - Polska odkupiła od Luftwaffe 23 używane maszyny. Ze względu na różnice w wyposażeniu oraz znaczne zużycie podjęto decyzje o włączeniu do służby jedynie 14 znajdujących się w najlepszym stanie maszyn, wszystkie w standardzie ICAO I (niemieckie maszyny przeszły modernizacje, część w mniejszym zakresie ICAO I, część w większym ICAO II - przewidującym m.in. instalację dodatkowych zbiorników podwieszanych oraz przeskalowanie przyrządów na miary anglosaskie). Modernizacje i remonty przeprowadzone zostały w Wojskowych Zakładach Lotniczych nr 2 w Bydgoszczy. Poniemieckie MiGi-29 otrzymała 41 Eskadra Lotnictwa Taktycznego z Malborka, latająca do tej pory na samolotach MiG-21MF. Obecnie polskie lotnictwo użytkuje 26 maszyn bojowych MiG-29 9.12 oraz 6 maszyn szkolno-bojowych MiG-29UB 9.51[potrzebne źródło].
W 2004 i 2005 roku maszyny 41 eskadry przeszły program remontów i modernizacji pod kryptonimem "Kurpie" pozwalający na eksploatację maszyn przez następnych 7 lat (stąd eksploatacja MiG-29 w 41 eskadrze planowana jest do roku 2012). Maszyny 1 eskadry podobną modernizacje przeszły wcześniej, natomiast remont planowany jest około roku 2008, co pozwoli eksploatować samoloty do roku 2015. Ciągle niejasna pozostaje sytuacja rozleglejszej modernizacji (do wersji SD) i wydłużenia resursu płatowców (do lat 2020-25) proponowanego przez RSK MiG.
Samoloty 1 eskadry ponad standardowe wyposażenie wersji 9.12 wyposażone zostały w systemu nawigacji Rockwell Collins ANV-241MMR VOR/ILS oraz AN/ARN-153 (TCN 500) TACAN, (cywilny) odbiornik GPS Trimble 2101AP, urządzenie ostrzegania o opromieniowaniu wiązką radarową Thompson-CSF SB-14, polski system identyfikacji swój-obcy (IFF) Radwar SC-10 Suprasl oraz cyfrowy pulpit sterowania R-862 do radiostacji VHF/UHF Unimor-Radiocom RS 6113-2. Poza tym maszyny otrzymały światła antykolizyjne oraz nowy - natowski kamuflaż. Systemy nawigacyjne GPS, TACAN i VOR/ILS zostały zintegrowane z systemem nawigacyjnym samolotu poprzez interfejs TGR-29A.
Jeden z otrzymanych od Luftwaffe samolotów o numerze taktycznym 4115 stał się w 2008 r. pierwszym eksponatem w ramach projektu muzealnego "NATO 1949 – 2009" realizowanego przez Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie. Celem projektu jest stworzenie stałej ekspozycji statków powietrznych w barwach państw członkowskich Sojuszu NATO[1][2][3]. Jesienią 2007 kolejny z MiG-ów przekazanych przez Niemców trafił na lotnisko Bemowo i służy w celach szkoleniowych studentom WAT.
Linki zewnętrzne
- Monografia MiG-a-29: część 1, część 2
- Monografia MiG-a-29
Przypisy
MiG-1 • MiG-2 • MiG-3 • MiG-4 • MiG-5 • MiG-6 • MiG-7 • MiG-8 • MiG-9 • MiG-11 • MiG-13 • MiG-15 • MiG-17 • MiG-19 • MiG-21 • MiG-23 • MiG-25 • MiG-27 • MiG-29 • MiG-31 • MiG-33 • MiG-35 • MiG-110 • MiG-AT • MiG Skat
|
Samoloty szkolno-treningowe
|
|
|
Prototypy i konstrukcje doświadczalne
|
|