Wolna encyklopedia
Spis treści |
Miara wektorowa – addytywna funkcja zbiorów określona na ciele zbiorów o wartościach w przestrzeni unormowanej. Miara wektorowa nie jest miarą. Dla miar wektorowych, podobnie jak dla miar, definiuje się pojęcie całki.
Definicja
Jeśli
jest ciałem zbiorów oraz E przestrzenią unormowaną, to funkcję
, spełniającą warunek
dla wszelkich rozłącznych zbiorów
, nazywamy miarą wektorową.[1]
Jeśli
jest σ-ciałem podzbiorów zbioru M, to funkcję
nazywamy miarą wektorową przeliczalnie addytywną, gdy dla każdego ciągu
zbiorów parami rozłącznych z σ-ciała
spełniony jest warunek:
Wahanie i półwahanie
Jeżeli
jest miarą wektorową, to funkcję
określoną wzorem
, gdzie
jest skończoną rodziną zbiorów parami rozłącznych taką, że
.
nazywamy wahaniem miary wektorowej ν.
Funkcję
, określoną wzorem
nazywamy półwahaniem miary wektorowej ν.
Mówimy, że wahanie ograniczone, jeśli jego wartość od całej przestrzeni jest skończona.
Własności
- Jeżeli
jest σ-ciałem podzbiorów zbioru M, a
jest przeliczalnie addytywną funkcją zbiorów, to
, gdzie ν + ,ν − , to odpowiednio wahanie górne i dolne.
- Wahanie miary wektorowej jest addytywną funkcją zbiorów. Wahanie miary wektorowej przeliczalnie addytywnej jest miarą.
- Półwahanie miary wektorowej jest funkcją podaddytywną i monotoniczną funkcją zbiorów.
- Jeżeli ν jest miarą wektorową, to
. - Miara wektorowa o ograniczonym wahaniu jest przeliczalnie addytywna wtedy i tylko wtedy, gdy jej wahanie jest przeliczalnie addytywne.
- Niech
(σ-ciało generowane przez ciało
; porównaj: definicję). Jeśli
jest przeliczalnie addytywną miarą wektorową o ograniczonym wahaniu, to dla każdego
zachodzi równość:
. - Jeżeli wahanie miary wektorowej ν jest miarą skończoną, to ν jest miarą wektorową przeliczalnie addytywną.
- Zbiór wartości miary wektorowej przeliczalnie addytywnej jest ograniczony.
- Twierdzenie Dieudonné-Grothendiecka.
Przykłady
Miara wektorowa (skończenie addytywna).
Niech
będzie ciągłym operatorem liniowym. Dla każdego mierzalnego (w sensie Lebesgue'a) podzbioru
określmy odwzorowanie
- ν(A) = T(χA), gdzie χA jest funkcją charakterystyczną.
Miara wektorowa przeliczalnie addytywna.
Niech
będzie ciągłym operatorem liniowym. Funkcja ν dana wzorem jak w powyższym przykładzie jest przeliczalnie addytywna. Ponadto można wykazać, że dla każdego ![A\subset [0,1]](http://upload.wikimedia.org/math/e/a/3/ea35b5aa91d2767abfc101aed07adc6b.png)
, gdzie l jest miarą Lebesgue'a.
Wówczas, także
, co dowodzi, że ν jest miarą wektorową o ograniczonym wahaniu.
Miara wektorowa o ograniczonym półwahaniu, której wahanie nie jest ograniczone.
Niech
będzie σ-ciałem podzbiorów zbioru [0,1] mierzalnych w sensie Lebesgue'a. Funkcja
dana wzorem
- ν(A) = χA, dla
jest miara wektorową o ograniczonym półwahaniu, której wahanie nie jest ograniczone.
Miara wektorowa o nieograniczonym półwahaniu.
Niech
. Funkcja
dana wzorem
jest miarą wektorową o nieograniczonym półwahaniu.
Wykazanie rzeczonych własności Czytelnik znajdzie w [2].
Bibliografia
- ↑ Tsoy-Wo Ma: Banach-Hilbert Spaces, Vector Measures and Group Representations. Providence, Rhode Island: World Scientific Pub Co Inc., 2002.
- ↑ Diestel J., Uhl J.J: Vector Measures. Providence, Rhode Island: American Mathematical Society, 1977, ss. 1-3.


