Wolna encyklopedia
| Milczenie | |
| Oryginalny tytuł | Tystnaden |
| Gatunek | dramat |
| Kraj produkcji | Szwecja |
| Język | szwedzki |
| Główne role | Ingrid Thulin, Gunnel Lindblom, Jörgen Lindström |
| Data premiery | 23 września 1963 |
| Czas trwania | 96 min |
| Produkcja | |
| Reżyseria | Ingmar Bergman |
| Scenariusz | Ingmar Bergman |
| Muzyka | Ivan Renliden, Jan Sebastian Bach |
| Zdjęcia | Sven Nykvist |
| Scenografia | Per Axel Lundgren |
| Produkcja | Svensk Filmindustri |
| Milczenie na IMDb | |
Milczenie (szw. Tystnaden) – szwedzki film fabularny z 1963 roku. Trzecia część "trylogii pionowej" Ingmara Bergmana.
Obsada
- Ingrid Thulin – Ester
- Gunnel Lindblom – Anna
- Jörgen Lindström – Johan
- Hakan Jahnberg – Kelner
- Birger Malmsten – Barman
- Eduardo Gutierrez – Impresario
- Eskil Kalling – Właściciel baru
- Birger Lensander – Odźwierny
- Karl-Arne Bergman – Gazeciarz
- Kristina Olausson – Anna
- Nils Waldt – Kasjer
- Olof Widgren – Starszy człowiek
- Zespół Eduardini – trupa karłów
- Lissi Alandh
- Leif Forstenberg
Fabuła
Film, jest ostatnią częścią Bergmanowskiej trylogii pionowej. Głównymi postaciami filmu są dwie kobiety Ester i Anna, będące prawdopodobnie siostrami znajdujące się w mieście Timoka zagrożonym wojną. Mieszkańcy miasta, którego nazwa jest zniekształconym estońskim słowem oznaczającym kata, porozumiewają się w obcym dla bohaterek języku. Akcja filmu, tocząca się głównie w hotelu zamknięta jest w ramy 24 godzin. Główne bohaterki, będące przedstawicielkami dwóch różnych typów osobowości, są narzędziem, przy pomocy którego twórca ukazuje wewnętrzne sprzeczności człowieka uwikłanego w konflikt pomiędzy intelektem a fizycznością, pomiędzy ciałem a duchem. Milczenie podobnie jak poprzednie filmy trylogii zajmuje się również problemem braku porozumienia między ludźmi. Reżyser podkreśla konieczność kontaktu ukazując bezpośrednio jego brak pomiędzy rodzicem a dzieckiem oraz symbolicznie, przy pomocy obcego języka mieszkańców Timoki. Film zrealizowany jest w konwencji znanej z poprzednich filmów Bergmana, zimnej i ascetycznej, skupiającej się na ludzkich emocjach, pozbawionej barwnych efektów. Milczenie wywołało sprzeciw cenzury spowodowany śmiałymi scenami erotycznymi, rażącymi widzów swą bezpośredniością i realizmem.
Linki zewnętrzne
- Milczenie w bazie filmweb.pl
lata 40.: Deszcz pada na naszą miłość • Kryzys • Okręt do Indii • Noc – moja przyszłość • Miasto portowe • Więzienie • Pragnienie
lata 50.: Ku szczęściu • Sånt händer inte här • Letni sen • Kobiety czekają • Wieczór kuglarzy • Wakacje z Moniką • Lekcja miłości • Sny • Uśmiech nocy • Przybycie pana Sleemana • Siódma pieczęć • Tam, gdzie rosną poziomki • Rabies • Venetianskan • U progu życia • Twarz
lata 60.: Oväder • Oko diabła • Źródło • Jak w zwierciadle • Ett Drömspel • Milczenie • Goście Wieczerzy Pańskiej • O tych paniach • Don Juan • Persona • Stimulantia • Godzina wilka • Hańba • Frödokument 1969 • Rytuał • Namiętności
lata 70.: Dotyk • Szepty i krzyki • Sceny z życia małżeńskiego • Misantropen • Czarodziejski flet • Twarzą w twarz • Jajo węża • Jesienna Sonata • Farö-dokument 1979
lata 80.: Z życia marionetek • Fanny i Aleksander • Hustruskolan • Po próbie • De Två saliga • Twarz Karin • Dokument Fanny och Alexander
lata 90.: Markisinnan de Sade • Backanterna • Ostatni • W obecności klowna
Lata 2000-2009: Bildmakarna • Sarabanda