Wolna encyklopedia

Minerały ilaste – nazwa pochodzi od gr. ilos = błoto.

Stanowią główny składnik skał ilastych: iłów, iłowców, łupków ilastych, glin, zwietrzelin oraz gleb. Są bardzo rozpowszechnione i należą do głównych minerałów wielu skał osadowych, takich jak: margle, mułowce, piaskowce, wapienie.

Do minerałów ilastych zaliczane są minerały:

Są to zasadowe krzemiany i glinokrzemiany glinu, magnezu i żelaza; czasami też: potasu, sodu, wapnia, manganu i niklu.

Niektóre tworzą skały np.:kaolinit - - kaolin, montmorillonit - - bentonit.

Krystalizują przeważnie w układzie jednoskośnym lub trójskośnym. Odznaczają się niewielką twardością (do 2,5 w skali Mohsa).

Występowanie:

Są produktem przeobrażeń wietrzeniowych zachodzących na lądach i w morzach, oraz procesów hydrotermalnych niskich temperatur.

Zastosowanie:

Wiele z nich znajduje zastosowanie jako minerały ceramiczne. Są używane do produkcji materiałów izolacyjnych i ogniotrwałych, papieru, gumy, kosmetyków, farmaceutyków, nawozów i barwników. Bywają stosowane w przemyśle elektronicznym, chemicznym, budowlanym, włókienniczym, cukrowniczym, browarnictwie. Służą do filtrowania wody pitnej, stanowią składnik płuczki wiertniczej. Rekultywuje się nimi tereny skażone metalami ciężkimi i produktami ropopochodnymi.

Są interesujące dla naukowców, rzadko mają znaczenie kolekcjonerskie.

Linki zewnętrzne

Źródło: „haslo,Minera%C5%82y_ilaste