Wolna encyklopedia
W matematyce minimum i maksimum oznaczają odpowiednio element najmniejszy i największy danego zbioru. Często w zastosowaniach praktycznych rozważany zbiór ma skończenie wiele elementów (np. tylko dwa).
Spis treści |
Minimum i maksimum dwuargumentowe
Formalnie dla dwóch argumentów są to dwuargumentowe działania, czyli funkcje
i
zdefiniowane przez zależności
Dla dwóch liczb rzeczywistych można je też zdefiniować za pomocą wzorów:
w których symbol
oznacza wartość bezwzględną liczby.
W przeciwną stronę funkcję modułu można zdefiniować przez max() jako
- | x | = max( − x,x)
a funkcje max() i min() mogą się definiować nawzajem:
- max(x,y) = x + y − min(x,y)
- min(x,y) = x + y − max(x,y)
Definicja ogólna
Dla dowolnego zbioru P z danym częściowym porządkiem minimum i maksimum można zdefiniować jako odpowiednio element najmniejszy lub największy:
Dla skończonych zbiorów, jeśli porządek jest liniowy, minimum i maksimum zawsze istnieje. Dla zbiorów nieskończonych nie zawsze. Np. odcinki otwarte (a, b) nie mają ani maksimum ani minimum.
Dla skończonego zbioru zachodzi ponadto:
czyli minimum pokrywa się z kresem dolnym zbioru, a maksimum z kresem górnym zbioru. Nie zawsze jest to prawda dla zbiorów nieskończonych, gdzie niekiedy istnieje kres dolny, jednak nie istnieje minimum lub też istnieje kres górny a nie istnieje maksimum.
Minimum z dowolnego skończonego zbioru liczb rzeczywistych jest też kresem dolnym zbioru wszystkich średnich z elementów tego zbioru. Jest też granicą ciągu uogólnionych średnich rzędu p dla p dążącego do minus nieskończoności.
Maksimum z dowolnego skończonego zbioru liczb rzeczywistych jest też kresem górnym zbioru wszystkich średnich z elementów tego zbioru. Jest też granicą ciągu uogólnionych średnich rzędu p dla p dążącego do nieskończoności.
Minimum i maksimum jako działania
Można też traktować minimum i maksimum jako dwa działania algebraiczne. Każde z nich jest wewnętrzne, łączne i przemienne, nie posiada jednak elementu odwrotnego, a często także elementu neutralnego, więc tworzy półgrupę przemienną. Niekiedy istnieje element neutralny - jest to dla minimum największy element dziedziny, a dla maksimum jej najmniejszy element.
Niektóre języki programowania stosują do minimum i maksimum składnię funkcji (np. C, Java), a niektóre składnię operatora działania (np. SAS 4GL).







