Wolna encyklopedia
| Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 1934 Campionato Mondiale di Calcio |
|
|---|---|
| MŚ 1938 |
|
| Szczegóły turnieju | |
| Gospodarz | |
| Otwarcie | 27 maja, Florencja |
| Zamknięcie (finał) | 10 czerwca, Rzym |
| Liczba drużyn | 16 (z 4 federacji) |
| Liczba stadionów | 8 (w 8 miastach) |
| Statystyki turnieju | |
| Liczba meczów | 17 |
| 70 (4.12 na mecz) | |
| Oglądalność | 358 000 (21 059 na mecz) |
| Internet | |
II Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej w 1934 roku odbyły się (częściowo wskutek udanych zabiegów Mussoliniego) we Włoszech. O organizację turnieju finałowego starała się również Szwecja.
Na kongresie FIFA w 1931 roku ustalono pięć punktów uściślających zasady wyłaniania uczestników mistrzostw:
- w ciągu 12 miesięcy muszą odbyć się mecze eliminacyjne i finałowe
- liczba drużyn w finałach musi być nie większa niż 16
- przy zgłoszeniu większej ilości chętnych należy przeprowadzić eliminacje
- losowanie meczów eliminacyjnych
- zasady rozgrywek podczas eliminacji pozostawić zainteresowanym federacjom, oczywiście w porozumieniu z FIFA.
Po raz pierwszy rozgrywano eliminacje, chociaż w strefie południowoamerykańskiej awans bez gry uzyskały Brazylia i Argentyna. Obrońca tytułu, Urugwaj, nie wystartował w ogóle. Po raz pierwszy pojawił się przedstawiciel Afryki – Egipt.
W finale rozegranym 10 czerwca na Stadio del Partia Nazionale Fascista (obecnie Stadio Olimpico) po raz pierwszy do wyłonienia zwycięzcy potrzebna była dogrywka. Włochy pokonały Czechosłowację 2:1
Spis treści |
Eliminacje
- Europa: Szwecja, Hiszpania, Włochy (uczestniczyły w kwalifikacjach mimo bycia gospodarzem turnieju), Węgry, Austria, Czechosłowacja, Rumunia, Szwajcaria, Holandia, Belgia, Niemcy i Francja
- Ameryka Południowa: Brazylia i Argentyna (zdobywca poprzedniego tytułu - Urugwaj, odmówił udziału w turnieju, z powodu braku występu w mistrzostwach świata 1930 drużyny Włoch).
- Ameryka Północna: Stany Zjednoczone
- Afryka/Azja: Egipt
Składy drużyn
Stadiony
- Stadio Littorale, Bolonia
- Stadio Vittorio Marassi, Genua
- Stadio San Siro, Mediolan
- Stadio Giovanni Berta, Florencja
- Stadio Giorgio Ascarelli, Neapol
- Stadio del PNF, Rzym
- Stadio Littorio, Triest
- Stadio Benito Mussolini, Turyn
Sędziowie
Luis Baert - 1 spotkanie (jako sędzia główny)
Rinaldo Barlassina - 3 spotkania
Alois Beranek - 1 spotkanie
Alfred Birlem - 1 spotkanie
Ferruccio Bonivento - 0 spotkań
Erwin Braun - 1 spotkanie
Camillo Caironi - 0 spotkań
Ettore Carminati - 0 spotkań
Albino Carraro - 1 spotkanie
Generoso Dattilo - 0 spotkań
Ivan Eklind - 3 spotkania (w tym mecz finałowy)
Pedro Escartin - 0 spotkań
Mihaly Ivancsics - 0 spotkań
Jan Langenus - 1 spotkanie
Francesco Mattea - 2 spotkania
Ermenegildo Melandri - 0 spotkań
Rene Mercet - 2 spotkania
Youssof Mohammed - 0 spotkań
Johannes van Moorsel - 1 spotkanie
Otello Sassi - 0 spotkań
Giuseppe Scarpi - 0 spotkań
Raffaele Scorzoni - 0 spotkań
Giuseppe Turbiani - 0 spotkań
Jan Langenus był jedynym z grona 23 sędziów, który sędziował mecze na mistrzostwach w 1930 roku.
1/8 finału
Wszystkie mecze 1/8 finału zostały rozegrane w dniu 27 maja 1934
| Niemcy |
5 - 2 (1-2) raport |
16:30 – Stadio Giovanni Berta, Florencja Sędzia: Francesco Mattea (Włochy) Widzów: ~8 000 |
|
| Kobierski 25' | Voorhoof 29', 43' | ||
| Siffling 49' | |||
| Conen 66', 70', 87' | |||
| Szwecja |
3 - 2 (1-1) raport |
16:30 – Stadio Littorale, Bolonia Sędzia: Eugen Braun (Austria) Widzów: ~15 000 |
|
| Jonasson 9', 67' | Ernesto Belis 4' | ||
| Kroon 79' | Galateo 48'[2] | ||
| Szwajcaria |
3 - 2 (2-1) raport |
16:30 – Stadio San Siro, Mediolan Sędzia: Ivan Eklind (Szwecja) Widzów: ~40 000 |
|
| Kielholz 7', 43' [3] | Smit 19' | ||
| Abegglen 69' | Vente 84' | ||
| Czechosłowacja |
2 - 1 (0-1) raport |
16:30 – Stadio Littorio, Triest Sędzia: Jan Langenus (Belgia) Widzów: ~8 000 |
|
| Puč 50' | Dobay 11' | ||
| Nejedlý 67' | |||
| Austria |
3 - 2 pd. (2-1, 1-1, 1-1) raport |
16:30 – Stadio Benito Mussolini, Turyn Sędzia: Johannes van Moorsel (Holandia) Widzów: ~20 000 |
|
| Sindelar 44' | Nicolas 18' | ||
| Schall 93' | Verriest 116' (k.) [4] | ||
| Bican 109' | |||
| Węgry |
4 - 2 (2-2) raport |
16:30 – Stadio Giorgio Ascarelli, Neapol Sędzia: Rinaldo Barlassina (Włochy) Widzów: ~12 000 |
|
| Teleki 11' | Fawzi 31'[5], 39' | ||
| Toldi 27'[6], 61' | |||
| Vincze 53' | |||
| Hiszpania |
3 - 1 (3-0) raport |
16:30 – Stadio Luigi Ferraris, Genua Sędzia: Alfred Birlem (Niemcy) Widzów: ~20 000 |
|
| Iraragorri 18' (k.), 25'[7] | Leônidas 55' | ||
| Lángara 29' | |||
| 7 - 1 (3-0) raport |
16:30 – Stadio Nazionale PNF, Rzym Sędzia: Rene Mercet (Szwajcaria) Widzów: ~13 000 |
||
| Schiavio 18', 29', 64' | Donelli 57' | ||
| Orsi 20', 69' | |||
| Ferrari 63' | |||
| Meazza 90'[8] | |||
Ćwiercfinały
Wszystkie mecze ćwierćfinałowe odbyły się 31 maja 1934
| Niemcy |
2 - 1 (0-0) raport |
16:30 – Stadio San Siro, Mediolan Sędzia: Rinaldo Barlassina (Włochy) Widzów: ~15 000 |
|
| Hohmann 60', 63' | Dunker 82' | ||
| Czechosłowacja |
3 - 2 (1-1) raport |
16:30 – Stadio Benito Mussolini, Turyn Sędzia: Alois Beranek (Austria) Widzów: ~12 000 |
|
| Svoboda 24' | Kielholz 18' | ||
| Sobotka 49' | Jaeggi 78' | ||
| Nejedlý 82 | |||
| Austria |
2 - 1 (1-0) raport |
16:30 – Stadio Littoriale, Bolonia Sędzia: Francesco Mattea (Włochy) Widzów: ~25 000 |
|
| Horvath 8' | Sárosi 60' (k.) | ||
| Zischek 51' | Markos 63' |
||
| Włochy |
1 - 1 pd. (1-1, 1-1, 1-1) raport |
16:30 – Stadio Giovanni Berta, Florencja Sędzia: Louis Baert (Belgia) Widzów: ~35 000 |
|
| Ferrari 44' | Regueiro 30' | ||
Dodatkowy mecz pomiędzy gospodarzami, a Hiszpanią został rozegrany następnego dnia - 1 czerwca
| Włochy |
1 - 0 (1-0) raport |
16:30 – Stadio Giovanni Berta, Florencja Sędzia: Rene Mercet (Szwajcaria) Widzów: ~45 000 |
|
| Meazza 11' | |||
Półfinały
Obydwa mecze półfinałowe odbyły się 3 czerwca 1934
| Czechosłowacja |
3 - 1 (1-0) raport |
16:30 – Stadio Nazionale PNF, Rzym Sędzia: Rinaldo Barlassina (Włochy) Widzów: ~10 000 |
|
| Nejedlý 19'[9], 71'[10], 80'[11] | Noack 62'[12] | ||
| Włochy |
1 - 0 (1-0) raport |
16:30 – Stadio San Siro, Mediolan Sędzia: Ivan Eklind (Szwecja) Widzów: ~60 000 |
|
| Guaita 19' | |||
Mecz o III miejsce
Mecz o brązowy medal został rozegrany 7 czerwca 1934
| Niemcy |
3 - 2 (3-1) raport |
17:30 – Stadio Giorgio Ascarelli, Neapol Sędzia: Albino Carraro (Włochy) Widzów: ~8 000 |
|
| Ernst Lehner 1'[13], 42' | Horvath 28'[14] | ||
| Conen 27'[15] | Sesta 54'[16] | ||
Finał
Mecz finałowy został rozegrany 10 czerwca 1934
| Włochy |
2 - 1 pd. (2-1, 1-1, 0-0) raport |
17:00 – Stadio Nazionale PNF, Rzym Sędzia: Ivan Eklind (Szwecja) Widzów: ~45 000 |
|
| Orsi 81' | Puč 76'[17] | ||
| Schiavio 95' | |||
Składy:
Włochy: Gianpiero Combi (c) – Eraldo Monzeglio, Luigi Allemandi - Attilio Ferraris, Luis Monti, Luigi Bertolini - Enrique Guaita, Giuseppe Meazza, Angelo Schiavio, Giovanni Ferrari, Raimundo Orsi
Czechosłowacja: František Plánička (c) – Ladislav Ženíšek, Josef Čtyřoký - Josef Košťálek, Štefan Čambal, Rudolf Krčil - František Junek, František Svoboda, Jiří Sobotka, Oldřich Nejedlý, Antonín Puč
Strzelcy
- 5 gole:
- 4 gole:
- 3 gole:
- 2 gole:
- 1 gol:
Belis (Argentyna)
Galateo (Argentyna)
Bican (Austria)
Schall (Austria)
Sesta (Austria)
Sindelar (Austria)
Zischek (Austria)
Leonidas (Brazylia)
Sobotka (Czechosłowacja)
Svoboda (Czechosłowacja)
Nicolas (Francja)
Verriest (Francja)
Kobierski (Niemcy)
Noack (Niemcy)
Siffling (Niemcy)
Regueiro (Hiszpania)
Langara (Hiszpania)
Smit (Holandia)
Vente (Holandia)
Sarosi (Węgry)
Teleki (Węgry)
Vincze (Węgry)
Guaita (Włochy)
Dobay (Rumunia)
Abegglen (Szwajcaria)
Jäggi (Szwajcaria)
Dunker (Szwecja)
Kroon (Szwecja)
Donneli (USA)
Przypisy
- ↑ FIFA początkowo uznawała, że Nejedlý strzelił 4 bramki wraz z piłkarzem Niemiec Edmundem Conenem oraz Włochem Angelo Schiavio. Jednak FIFA zrewidowała te stwierdzenia i w listopadzie 2006 r. postanowiła,że Nejedlý strzelił 5 goli.Został ogłoszony samodzielnym królem strzelców Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej we Włoszech w 1934 r.
- ↑ inne źródła podają, że bramka padła w 46 minucie
- ↑ inne źródła podają, że bramka padła w 29 minucie
- ↑ inne źródła podają, że bramka padła w 118 minucie
- ↑ inne źródła podają, że bramka padła w 35 minucie
- ↑ inne źródła podają, że bramka padła w 31 minucie
- ↑ inne źródła podają, że bramka została zdobyta przez Isidro Lángare
- ↑ inne źródła podają, że bramka padła w 89 minucie
- ↑ inne źródła podają, że bramka padła w 21 minucie
- ↑ do końca roku 2006 gol był przyznawany Rudolfowi Krčilowi, jednak zgodnie z decyzją FIFA zdobywcą gola jest Nejedly. Inne źródła podają, że bramka padła w 69 minucie
- ↑ inne źródła podają, że bramka padła w 81 minucie
- ↑ inne źródła podają, że bramka padła w 59 minucie
- ↑ inne źródła podają, że bramka padła w 4 minucie
- ↑ inne źródła podają, że bramka padła w 30 minucie
- ↑ inne źródła podają, że bramka padła w 29 minucie
- ↑ inne źródła podają, że bramka padła w 55 minucie
- ↑ inne źródła podają, że bramka padła w 71 minucie
Zobacz też
- król strzelców w piłce nożnej
- Interwencja Szweckiego bramkarza Andersa Rydberga, w pojedynku z Alfredo De Vincenzinim (Szwecja-Australia)
- Josef Bican zdobywa zwycięskiego gola w meczu Austria-Francja
- Hiszpańscy defensorzy powstrzymują Brazylijski atak
- Reprezentacja Stanów Zjednoczonych przed swoim jedynym meczem w mistrzostwach
Urugwaj 1930 • Włochy 1934 • Francja 1938 • Brazylia 1950 • Szwajcaria 1954 • Szwecja 1958 • Chile 1962 • Anglia 1966 • Meksyk 1970 • RFN 1974 • Argentyna 1978 • Hiszpania 1982 • Meksyk 1986 • Włochy 1990 • USA 1994 • Francja 1998 • Korea/Japonia 2002 • Niemcy 2006 • RPA 2010 • Brazylia 2014 • 2018