Wolna encyklopedia

Mundur górniczy - uniform przeznaczony dla osób posiadających stopień górniczy.

Mundur górniczy jest symbolem przynależności do górniczego stanu, wyrazem tradycji i szczególnego uznania dla ciężkiej i odpowiedzialnej pracy górniczej.^[1]

Spis treści 1 Stopnie górnicze uprawniające do noszenia munduru górniczego: 2 Mundur: 3 Pióropusze munduru galowego: 4 Szpady górnicze: 5 Przypisy

Stopnie górnicze uprawniające do noszenia munduru górniczego:

• generalny dyrektor górnictwa

• generalny dyrektor górniczy:
  • I stopnia
  • II stopnia
  • III stopnia

• generalny honorowy dyrektor górniczy

• dyrektor górniczy:
  • I stopnia
  • II stopnia
  • III stopnia

• inżynier górniczy:
  • I stopnia
  • II stopnia
  • III stopnia

• technik górniczy:
  • I stopnia
  • II stopnia
  • III stopnia

• górnik:
  • I stopnia
  • II stopnia
  • III stopnia

Stopnie generalnego dyrektora górniczego i dyrektora górniczego mogą być nadawane osobom posiadającym wyższe wykształcenie. Stopnie inżyniera górniczego mogą być nadawane osobom posiadającym wyższe wykształcenie. Stopnie technika górniczego mogą być nadawane osobom posiadającym średnie wykształcenie. Stopnie górnika mogą być nadawane osobom posiadającym kwalifikacje górnicze.

Mundur:

Mundur funkcjonuje jako:

• Służbowy mundur górniczy
• Uroczysty mundur górniczy

Wzorem dla dzisiejszego munduru górniczego był uniform wprowadzony w XVIII wieku na terenie Niemiec w Zagłębiu Ruhry. W Polsce pierwsze mundury wprowadzone zostały w 1817 roku i służyły jako odzież robocza. Wzorem były stroje piechoty Królestwa Polskiego. Różniły się dla poszczególnych stopni pracowników górnictwa. Obecnie mundury różnią się jedynie dystynkcjami i kolorem pióropuszy.

Pióropusze munduru galowego:

• zielony - dla dyrektorów generalnych
• biały - dla techników górniczych, inżynierów górniczych i dyrektorów górniczych
• czarny - dla górników
• czerwony - dla orkiestry górniczej (biało-czerwony - dla kapelmistrza).

Szpady górnicze:

Przywilej przypinania szpady zarezerwowany jest tylko dla wyróżnionych. Jej wręczenia dokonują dziś zasłużeni górnicy – tzw. stare strzechy. Przyznanie szpady jest traktowane jako symbol szlachectwa nabytego nie przez urodzenie, lecz rzetelną naukę i pracę. Ale uwaga! Osobie, której nadano prawo noszenia szpady górniczej, może być ono odebrane, jeśli dopuści się czynu nie licującego z zawodem górnika lub popełni przestępstwo – mówi wyraźnie górnicze prawo. Szpada górnicza jest symbolem honoru, wolności i godności górnika. Tradycja pochodzi z dawnych wieków. Wówczas białą broń mogli nosić tylko wolni ludzie honoru. Górnicy wykonywali niebezpieczną pracę, w której obok umiejętności zawodowych wysoko ceniono walory charakteru. Honor górnika nie pozwalał na pozostawienie kolegi w potrzebie, nawet kiedy jemu samemu groziło niebezpieczeństwo. Choć nie należeli do stanu szlacheckiego, jeszcze w wiekach średnich nadano górnikom przywilej noszenia szpady.

Honorową szpadę górniczą nosi się przy uroczystym mundurze górniczym zawieszoną przy lewym boku. Kolor chwostów przy szpadzie:

• zielono-czarne z paskiem zielono-czarnym - dla górników
• zielono-czarne z paskiem biało-czerwonym - dla osób kierownictwa i dozoru ruchu zakładu górniczego
• biało-czerwone z paskiem biało-czerwonym - dla pocztu sztandarowego^[2][3].

Przypisy

To jest tylko zalążek artykułu związanego z górnictwem. Jeśli potrafisz, rozbuduj go.