Wolna encyklopedia

Ten artykuł wymaga dopracowania zgodnie z zaleceniami edycyjnymi. Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się na stronie dyskusji tego artykułu w sekcji Dopracować Po wyeliminowaniu wskazanych powyżej niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu.

Nabuchodonozor II, Nebokadnezar II (akadyjskie Nabu-kudurri-uçur, 604 - 562 p.n.e.), król Babilonii z dynastii chaldejskiej w latach ok.605-562 p.n.e., syn Nabopolassara.

Jego panowanie było okresem hegemonii państwa chaldejskiego na Bliskim Wschodzie.

Jeszcze jako książę pokonał w 605 p.n.e. faraona Necho II w bitwie pod Karkemisz. Po objęciu tronu podbił Syrię, Palestynę i części Fenicji (zajął miasto Tyr, ponoć po 13 latach jego blokady). Dążył do podboju Egiptu, ale bez skutku.

W roku 598 p.n.e. poprowadził wojska babilońskie na Jerozolimę, stolicę królestwa Judy. Wyprawa zakończyła się zdobyciem miasta 16 marca 597 p.n.e. Król Jojakin wraz z częścią poddanych został przesiedlony do Babilonu, władcą Judy został mianowany Sedecjasz. W roku 586 p.n.e. z powodu buntu Sedecjasza miasto zostało zburzone przez Babilończyków (29 lipca 587 p.n.e.), a większość mieszkańców uprowadzono do Babilonu (początek tzw. niewoli babilońskiej Żydów).^[1]

Pod koniec swego panowania ponoć postradał zmysły, co zostało ukazane m.in. na obrazie Williama Blake'a (1757-1827). Cierpiał na likantropię - wydawało mu się, że jest świnią. Mimo to za jego panowania państwo przeżywało szczyt świetności.

Nabuchodonozor budowniczym Babilonu

Nabuchodonozor zasłynął również jako słynny budowniczy, przekształcił Babilon w potężną twierdzę. Za jego czasów powstały w Babilonie m.in. brama Isztar, świątynia Marduka Esagila, potrójny mur Babilonu (strategiczna budowla na lewym brzegu rzeki Eufrat, licząca 18 km) czy wreszcie ziggurat Etemenanki, (biblijna Wieża Babel). Z jego osobą wiąże się podanie o jednym z siedmiu cudów świata starożytnego - "wiszących ogrodach" w Babilonie. Wg tradycji greckiej Nabuchodonozor założył je dla swojej żony, medyjskiej księżniczki - Amytis, żeby nie czuła się samotna na pozbawionej pagórków, płaskiej równinie Mezopotamii. Miasto dzięki niemu stało się głównym portem handlowym Wschodu.

Zobacz też

• Nabuchodonozor I
• Nabuchodonozor III
• Nabuchodonozor IV

Przypisy

1. ↑ Praca zbiorowa, 2005, Wielka Historia Świata, t.1, Polskie Media Amer.Com, ss. 217, ISBN 83-7425-026-7.