Wolna encyklopedia
| Nektarynka | |
| Systematyka wg Reveala | |
| Domena | jądrowce |
| Królestwo | rośliny |
| Podkrólestwo | naczyniowe |
| Nadgromada | nasienne |
| Gromada | okrytonasienne |
| Klasa | Rosopsida |
| Rząd | różowce |
| Rodzina | różowate |
| Rodzaj | Prunus |
| Gatunek | brzoskwinia zwyczajna |
| Odmiana | nektarynka |
| Nazwa systematyczna | |
| 'Prunus persica var. nucipersica (Suckow) C. Schneider | |
| Synonimy | |
| P. persica var. nectarina (Aiton) Maxim.) | |
Nektarynka (Prunus persica var. nucipersica) - to odmiana (a właściwie grupa odmian) brzoskwini zwyczajnej, od której nektarynki odróżnia przede wszystkim gładka skórka owoców. Pochodzenie nektarynek przez długi czas było zagadką. Podejrzewano, ze jest to mieszaniec brzoskwini i śliwy. Jednak badania genetyczne wykazały, że brak charakterystycznego omszenia to skutek ujawnienia się genu recesywnego odpowiedzialnego za tę ceche rośliny. W Polsce jest uprawiana.
Spis treści |
Charakterystyka
- Pokrój
- Drzewo o wysokości do 6 m, krótkowieczne, żyjące do 30 lat.
- Pień
- Kora ciemnobrunatnoszara, nieraz u dołu prawie czarna, podłużnie spękana.
- Liście
- Lancetowate, faliście ząbkowane, błyszczące.
- Kwiaty
- Różowe, pięciokrotne, o licznych słupkach i pręcikach. Kwitnie w kwietniu, przed pojawieniem się liści.
- Owoce
- Pestkowiec o masie 100-200 g, żółtej skórce z czerwonym rumieńcem. Dojrzewa w zależności od odmiany od lipca do października. Od owoców brzoskwini różnią się tym, że mają gładką skórkę, bez omszenia.
Zastosowanie
- Roślina uprawna. Największe obszary jej uprawy znajdują się we Francji, Włoszech, Hiszpanii, Grecji, Kalifornii, Chile oraz w Południowej Afryce. W Polsce jest uprawiana, jednak jej uprawa, ze względu na duże wymagania cieplne jest narażona na ryzyko. Jej kwiaty często niszczone są przez przymrozki wiosenne.
- Kulinaria. Doskonały owoc jadalny, który stał się popularny dopiero od ok. 100 lat. Ma aromatyczny i soczysty miąższ o żółtej lub pomarańczowej barwie i bardziej zwarty, niż u brzoskwini, przez co łatwo oddzela się od pestki. Najczęściej używana jest do bezpośredniego spożycia, jako owoc deserowy, ale używana jest także jako dodatek do lodów, ciast. Robi się z niej także przetwory: dżemy, soki, kompoty, likiery, galaretki. Czasami poddaje się ją suszeniu.
- Wartości odżywcze: 100 g nektarynki zawiera: ok. 12 g węglowodanów, 214 mg potasu, 1 mg sodu, 9 mg wapnia, 28 mg fosforu, 13 mg magnezu, 0,5 mg żelaza, o,13 mg cynku, 0,08 mg miedzi, 0,13 mg manganu, 13,7 mg witaminy C, ponadto: witaminę A, β-karoten, witaminę E, B1, B2, PP i 203 kJ energii[1].
Przypisy
- ↑ Dieta - aktualności. [dostęp 18 stycznia 2008 r.].
Bibliografia
- zbiorowe: Sadownictwo i szkółkarstwo. Warszawa: PWRiL, 1995. ISBN 83-09-01624-7.