Wolna encyklopedia

Nieżyt nosa (łac. rhinitis, corryza, potoczna nazwa katar) - pojęcie dotyczące objawów zapalenia błony śluzowej nosa (niekiedy także zatok przynosowych).

Do objawów należą: kichanie, "drapanie" w nosie i gardle, kaszel, pieczenie spojówek, wyciek płynnej wydzieliny z nosa, zatkany nos, ogólne osłabienie, ból głowy, stan podgorączkowy.

Najczęstszą przyczyną wystąpienia kataru są zakażenia wirusowe, szerzące się drogą kropelkową. Z tego względu należy unikać kontaktów z chorymi, ograniczyć przebywanie w większych skupiskach ludzi w okresach nasilania zachorowań (wiosna, jesień).

Przyczyny nieżytu nosa

• alergiczny: sezonowy, całoroczny
• infekcyjny: ostry, przewlekły
• inny: idiopatyczny, NARES, zawodowy, hormonalny, polekowy, emocjonalny

Leczenie

Leczenie zależy od przyczyny wywołującej, najczęściej jest objawowe. Przy ostrym nieżycie stosuje się krople, które zmniejszają obrzęk błony śluzowej nosa poprzez obkurczanie drobnych naczyń krwionośnych: ksylometazolina, oksymetazolina, nafazolina. Leki z tej grupy są dostępne również w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (pochodne pseudoefedryny). Bez dodatkowych wskazań od lekarza, leków tych nie powinno się stosować dłużej niż 3-4 dni, gdyż mogą prowadzić do tzn. wtórnego nieżytu nosa opornego na leczenie (rhinitis medicamentosa). Przy nieżycie nosa pomocne są środki powszechnie stosowane w leczeniu przeziębienia, które podwyższają odporność organizmu: w szczególności witamina C oraz cynk^[1].

Przypisy