Wolna encyklopedia

Ten artykuł dotyczy władcy Mezopotamii. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.

Nimrod (Nemrod) – legendarny założyciel państwa babilońskiego. Władca Mezopotamii, wielki budowniczy wieży Babel i niezrównany myśliwy. Kilkakrotnie wzmiankowany w Biblii. Od jego imienia nazwę wzięło kilkanaście miejscowości i szczytów górskich na Bliskim Wschodzie. Pierwszy raz wzmiankowany w części "Tablica Narodów", gdzie napisano, że zbudował wiele miast. Jest postacią niejasną.

Biblijne relacje

Informacje o Nimrodzie są ograniczone. Nazywany był pierwszym mocarzem na ziemi oraz dzielnym myśliwym przed Panem. Dlatego mówi się: Dzielny myśliwy przed Panem, jak Nimrod. Był założycielem i królem pierwszego imperium na ziemi od czasów Potopu, a jego królestwo było powiązane z babilońskimi miastami Mezopotamii, Uruk, Akkad, oraz Calneh.

Legendy

Pomimo tego, że Biblia jasno tego nie stwierdza, od czasów antycznych był uważany za głównego budowniczego wieży Babel.

Nimrod, wnuk Hama (jeden z synów Noego), był prawdziwym propagatorem babilońskiego systemu, który w czasie jego życia opanował świat. Był to ustrój zorganizowanej konkurencji, bazującej na wytwarzającym korzyści systemie ekonomicznym. Zbudował starożytną Niniwę i inne miasta. Imię "Nimrod" pochodzi od hebrajskiego słowa "Marad", oznaczającego buntownika.

Żoną Nimroda była słynna królowa Semiramida, której imię niesłusznie noszą Wiszące ogrody, jeden z Siedmiu Cudów Świata. Wg niektórych podań Nimrod i Semiramida zostali po śmierci ubóstwieni jako Marduk i Isztar. Niektórzy teologowie protestanccy łączyli także biblijnego Nimroda z mitycznym Gilgameszem.

Źródło: „haslo,Nimrod”