Wolna encyklopedia

Niszczyciele typu Porter
Opis typu
Kraj	Stany Zjednoczone
Użytkownicy	Stany Zjednoczone
Wprowadzenie do służby	1936
Zbudowane okręty	8
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność	1850 t
Długość	116 m
Szerokość	11 m
Zanurzenie	3,2 m
Napęd	turbiny parowe o mocy 50 000 KM napędzające dwie śruby
Prędkość	35 węzłów
Załoga	194
Uzbrojenie	8 dział 127 mm 8 wyrzutni torped 533 mm
Galeria w Wikimedia Commons

Niszczyciele typu Porter – amerykańskie niszczyciele z okresu II wojny światowej. Okręty powstały jako lidery flotylli niszczycieli. Zbudowano 8 jednostek tego typu. Jedna jednostka została zatopiona podczas II wojny światowej.

Historia

Pierwsze prace koncepcyjne nad nową klasą niszczycieli, liderach flotylli rozpoczęły się w Stanach Zjednoczonych w 1917. W 1919 powstały kolejne projekty tego typu niszczycieli, które zakładały zbudowanie jednostek o wyporności ok. 2000 t z silnym uzbrojeniem artyleryjskim. Z powodu dużej liczby produkowanych masowo niszczycieli typu Clemson i Wickes projekt budowy nowych, dużych niszczycieli uznano za niecelowy. W 1927 opierając się na prowadzonych wcześniej pracach powrócono do koncepcji budowy przewodników flotylli. Podpisany w kwietniu 1930 traktat londyński, określał maksymalną wyporność jaka mógł osiągać niszczyciel. Największą dozwoloną traktatem wyporność niszczycieli - 1850 t przeznaczono dla projektowanych liderów flotylli. W planie rozbudowy US Navy na rok finansowy 1933 stocznia New York Shipbuilding otrzymała zamówienie na budowę pierwszych 4 jednostek nowego typu niszczycieli.

Budowa pierwszego okrętu typu USS "Porter" rozpoczęła się 18 grudnia 1933 w stoczni New York Shipbuilding. Wodowanie okrętu miało miejsce 12 grudnia 1935, wejście do służby 25 sierpnia 1936.

Bibliografia

1. www.destroyerhistory.org: Porter Class (en). [dostęp 1 września 2008].
2. Wojciech Holicki. Amerykańskie niszczyciele typu Porter. NTW. Styczeń 1998. nr 1: 49 - 54.