Wolna encyklopedia

Tablica pamiątkowa we Wrocławiu

Norbert Elias (ur. 22 czerwca 1897 we Wrocławiu, zm. 1 sierpnia 1990 w Amsterdamie) – niemiecki socjolog pochodzenia żydowskiego, twórca socjologii procesu i socjologii figuracyjnej.

Studiował medycynę, psychologię i filozofię. W 1933 roku zdołał uciec z hitlerowskich Niemiec i zamieszkał w Paryżu. W 1935 roku przeniósł się do Anglii, gdzie wykładał kolejno na uniwersytetach w Londynie, Cambridge i Leicester. W latach 1962-1964 był profesorem socjologii na uniwersytecie w Akrze (stolica Ghany). Później wykładał na różnych uniwersytetach niemieckich (m.in. w Konstancji i Ośrodku Badań Interdyscyplinarnych w Bielefeld), a mieszkał głównie w Amsterdamie, gdzie zmarł.

Według Eliasa socjologia jest nauką dynamiczną, której przedmiotem jest proces społeczny oraz nieustanny ciąg regularnych zmian, będących wynikiem niezamierzonych działań ludzkich. Obecne stany społeczeństwa mają pochodzenie procesowo-historyczne. Żaden z obiektów społecznych nie ma stanu stałego i niezmiennego.

W swojej najgłośniejszej pracy pt. Przemiany obyczajów w cywilizacji Zachodu Elias przedstawia przemiany obyczajowości, jakie dokonały się w Europie od średniowiecza. Analizując podręczniki i inne dokumenty z kolejnych epok, przedstawia mechanizmy tworzenia się norm, które obecnie uznajemy za naturalne, głównie z zakresu zasad zachowania i moralności (np. zasady posługiwania się nożem i widelcem). Zdaniem Eliasa z czasem ludzie uzyskiwali coraz większą zdolność kontrolowania własnych emocji. Początkowo prace Eliasa pozostawały niezauważone. Z czasem Elias został uznany za jedną z czołowych postaci współczesnej socjologii.

Jego najważniejsze dzieła to:

Pełną listę publikacji, w tym tłumaczenia i treść dostępnych wypowiedzi Eliasa, znaleźć można na stronach internetowych projektu HyperElias@WorldCatalogue

Linki zewnętrzne

Źródło: „haslo,Norbert_Elias”