Object Linking and Embedding - Wikipedia, wolna encyklopedia

Wolna encyklopedia

Ten artykuł wymaga dopracowania zgodnie z zaleceniami edycyjnymi.
Po wyeliminowaniu wskazanych powyżej niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu.

OLE (ang. Object Linking and Embedding) – mechanizm osadzania, m.in. obiektów. Nazwa OLE nie jest jednoznaczna; z czasem Microsoft nazywał w ten sposób różne technologie. Tak więc OLE może oznaczać kilka różnych technologii.

Aż do 1993 roku nazwą OLE (OLE 1) określało się technologie osadzania dokumentów w innych dokumentach. I tak np. w dokumencie programu MS-Word można było osadzić wykres z programu MS-Excel; zmiany w wykresie wykonane w Excelu powodowały automatyczną ich aktualizację w dokumencie programu Word, gdzie wykres Excela był osadzony.

Jednak od 1993 roku Microsoft wprowadził nową technologię – OLE 2, opartą na technologii COM. OLE 2 nie oznaczało już tylko osadzania dokumentu w innym dokumencie, ale znacznie szerszą technologię budowania programów opartą na komponentach.

W 1996 roku komponenty OLE (COM) które są związane z interfejsem otrzymały nazwę ActiveX.

opis OLE (OLE 1), istniejącej od 1991 roku

Składnik OLE pozwala na umieszczanie w kolekcjach plików utworzonych w aplikacjach zewnętrznych, takich jak MS Word, Excel, Corel Draw!, Microsoft Equation, PowerPoint, MindMan itp. Potrafi on wyświetlać pliki utworzone w każdej aplikacji obsługującej standard OLE 2.0. W przypadku, gdy aplikacja obsługuje tzw. edycję "na miejscu", możliwa będzie również edycja plików bez opuszczania programu, w którym pracujemy. Na przykład, jeśli dokument MS Word wstawiony do kolekcji zostanie przełączony w tryb edycji, menu i paski narzędzi programu, w którym pracujemy zostaną zastąpione odpowiednimi elementami programu Word. Dzięki niemu w prosty sposób możemy poprawiać obraz wstawiony do tekstu.

opis OLE 2, opartej na technologii COM (w tym ActiveX)

Technologia stanowiąca podstawę koncepcji tworzenia oprogramowania dla systemów Windows.

Umożliwia tworzenie uniwersalnych obiektów pisanych w dowolnych językach programowania i wielokrotne ich wykorzystanie przez różne aplikacje. Integruje oprogramowanie od dowolnych producentów.