Wolna encyklopedia
| Wojna palatynacka oraz w jej ramach: Wojna irlandzka, Wojna króla Wilhelma |
|---|
|
Bantry – Cochem – Moguncja – Bonn – Walcourt – Fleurus – Beachy Head – Boyne – Quebec – Staffarda – Aughrim – Leuze – La Houge – Namur – Steenkerke – Neerwinden – Marsaglia – Ter – Texel – Dogger Bank – Zatoka Hudsona |
Oblężenie Bonn miało miejsce w 1688 podczas wojny palatynackiej.
Twierdza została oblężona przez armię elektora Brandenburgii Fryderyka III. Brał on zły przykład ze swoich nieprzyjaciół i zaczął bombardować miasto, co było obok bezproduktywnego marnowania amunicji barbarzyńskim znęcaniem się nad ludnością cywilną. W tym czasie ostrzeliwując mury twierdzy dawno dokonał by wyłomu i zakończył zwycięsko oblężenie. Gdy we wrześniu padła Moguncja do Bonn podeszła armia sprzymierzonych (cesarsko-bawarska) pod wodzą Karola Lotaryńskiego i elektora bawarskiego Maksymiliana. Skończyło się bombardowanie miasta, a zamiast tego rozpoczęły się poważne roboty oblężnicze. Garnizon francuski skapitulował ostatecznie 12 października. Z 6000 żołnierzy pozostało tylko 850. Książę Lotaryński, nie tak krwiożerczy jak elektor brandenburski, odprowadził pozostałych przy życiu żołnierzy francuskich do Thionville.
Zobacz też: