Wolna encyklopedia
Pęcherzyk żółciowy (zwany też woreczkiem żółciowym) - gruszkowaty narząd służący do magazynowania i zagęszczania żółci do czasu, aż będzie potrzebna do trawienia pokarmu.
Spis treści |
Anatomia
Pęcherzyk żółciowy ma długość 12 centymetrów i wygląda ciemniej od wątroby ze względu na dużą zawartość żółci. Jest połączony z wątrobą i dwunastnicą poprzez drogi żółciowe. Anatomicznie, pęcherzyk dzielimy na trzy części:
- dno (łac. fundus)
- trzon (łac. corpus)
- szyjka (łac. collum) przechodząca w przewód pęcherzykowy.
U konia woreczek żółciowy nie występuje,a żółć spływa do dwunastnicy przewodem wątrobowym.
Unaczynienie i unerwienie
Pęcherzyk żółciowy jest unaczyniony przez tętnicę pęcherzykowatą odchodzącą od tętnicy wątrobowej właściwej (od tętnicy wątrobowej wspólnej od pnia trzewnego). Unerwienie przywspółczulne pochodzi od nerwu błędnego.
Funkcje
Pęcherzyk żółciowy może magazynować około 50 ml żółci. Podczas magazynowania żółć ulega również zagęszczeniu.
Żółć ulega uwolnieniu z pęcherzyka dzięki skurczom zainicjowanym przez hormon cholecystokininę.
- Pęcherzyk żółciowy jest połączony przewodem pęcherzykowym z przewodem wątrobowym wspólnym (prowadzącym do wątroby) oraz z przewodem żółciowym wspólnym prowadzącym do dwunastnicy (dokładniej do brodawki Vatera).
- Podczas głodu żółć produkowana w wątrobie trafia do pęcherzyka żółciowego. Podczas posiłku nagromadzona żółć jest uwalniana do dwunastnicy.
- Funkcją żółci jest wspomaganie trawienia poprzez emulgację tłuszczów.
Stany chorobowe
Zobacz też
|
|||||