Wolna encyklopedia
Pangea – superkontynent istniejący na Ziemi między 300 a 180 milionów lat temu. Słowo "Pangea" pochodzi z greki i w wolnym tłumaczeniu znaczy "Wszechziemia".
Pangea nie była pierwszym superkontynentem w dziejach Ziemi, ale niewątpliwie najbardziej znanym.
Powstanie i rozpad
Według teorii tektoniki płyt uformował się on w karbonie, na skutek kolizji kontynentu Eurameryki z południowym superkontynentem Gondwany. Towarzyszyło temu intensywne wypiętrzanie się gór zwane orogenezą waryscyjską. Powstałą Pangeę otaczał "wszechocean" Panthalassa, a od wschodu rozcinał ją mniejszy zbiornik oceaniczny - Tetyda.
W okresie jurajskim powstanie centralnego Oceanu Atlantyckiego rozerwało Pangeę na dwie części - północną Laurazję, oraz południową, odtworzoną Gondwanę. Te lądy uległy dalszemu podziałowi, tworząc dzisiejsze oblicze Ziemi z jej sześcioma kontynentami.
Według alternatywnej, cieszącej się niewielkim poparciem teorii geotektonicznej (teorii ekspansji Ziemi), Pangea istniała od zawsze i pokrywała w przeszłości cały glob, a jej rozpad był związany z powiększaniem się planety.
Przewiduje się, iż przez rozpad Pangei doszło do wymarcia ok 90% gatunków istot żywych (związane to było z szybką i radykalną zmianą klimatu)
