Wolna encyklopedia
Perforacja - symetryczne otwory znajdujące się za zwyczaj na obrzeżach perforowanego materiału, umieszczone liniowo, służące zwyczajowo do dokonywania mechanicznego przesuwu tego materiału.
Perforacja w fotografii i filmie
Perforacja najczęściej używana jest w fotografii i filmie do przesuwu błon światłoczułych, poligrafii do mocowania płyt offsetowych itp.
Perforacja w informatyce
Początki informatyki i pierwsze komputery używały także perforacji do programowania procesów obliczeniowych. Takie karty lub taśmy były perforowane równomiernymi otworami w miejscach kodowania danej karty, co spełniało zadanie zapisu danych cyfrowych (np. brak otworu - logiczne zero, otwór - logiczna jedynka), czyli w efekcie programowanie takiego komputera. Komputer odczytywał taką kartę mechanicznie (lub optycznie), odnajdując miejsca zakryte bądź przedziurawione. Odczytane dane uruchamiały w systemie proces obliczeniowy.
Inne użycia perforacji
Perforacja jest również używana jako metoda ułatwiająca rozdzielanie większego arkusza papieru, na z góry określone, mniejsze fragmenty. Dawniej rozwiązanie tego typu było stosowane przy drukarkach igłowych, które drukowały na taśmie papierowej - poszczególne kartki papieru oddzielało się poprzez oddzieranie wzdłuż umieszczonych wcześniej perforacji.
Obecnie perforację stosuje się również do znaczków pocztowych - tak aby ułatwić ich oddzieranie z całości arkusza. Technika perforacji jest stosowana przez prawie 150 lat, bowiem pierwszy polski znaczek pocztowy (widoczny na zdjęciu) miał już perforowane brzegi.